US denies role in murder Massoud Mohammadi

US denies role in Iran murder

Mohammadi was believed to have ties to Iran's disputed nuclear programme [AFP] The US has dismissed an accusation by Iran that it was behind the murder of an Iranian nuclear physics professor, who was killed in a bomb blast. Mark Toner, a US state department spokesman, on Tuesday called the allegation "absurd", hours after Massoud Mohammadi, a professor at Tehran University, was killed in the north of Tehran, the capital. Iranian media reported that a bomb strapped to a motorcycle was triggered by remote control outside Mohammadi's home, killing him. Iran's foreign ministry had said that US and Israeli "mercenaries" were behind the attack. Earlier, the Iranian state-run Press TV reported: "The explosion took place near the professor's home in Qeytariyeh neighbourhood, in northern Tehran". 'Terrorist act' It said Mohammadi was a "staunch supporter" of Iran's 1979 revolution and that he was "assassinated in a terrorist act by counter-revolutionary elements". The broadcaster said police and security officials have launched an investigation. Iranian media reports described Mohammadi as a nuclear energy professor, citing Abbas Jafari Dolatabadi, the Tehran prosecutor. "Massoud Ali-Mohammadi was a professor in the nuclear field and there has so far been no arrests of those behind this incident," the Fars News Agency reported. Al Jazeera's Alireza Ronaghi, reporting from Tehran, said Mohammadi might have had links to Iran's disputed nuclear programme. "Authorities who decided to remain unnamed tell me that Mohammadi had some connections with Iran's nuclear programme and this [the murder] could be related," he said. He said it was unclear who might have been behind the bombing. "Anyone who is connected to Iran's nuclear programme could be an easy target for [foreign] intelligence services. "Iran tries to protect its nuclear scientists very well but sometimes things get out of hand, and incidents like this happen." 'Zionist agents' Baqer Moin, an Iranian author and journalist in London, said Iranian media have accused "Zionist agents" as being behind the blast. "They are looking towards people who are interested in delaying the Iranian nuclear programme. Websites close to the [Iranian] authorities are making these statements," he told Al Jazeera. "There have been in the past reports that many nuclear scientists or people who wanted to join the Iranian nuclear organisation have been intimidated. "There also were claims of other assassinations. But this is the first time in recent months that in Tehran such an occurrence has happened." Western powers, including the US, accuse Iran of covertly seeking to develop atomic weapons. They demand that Iran accept a UN brokered offer that would delay Iran's ability to make a nuclear weapon as well as engage in broader talks with the ultimate goal of persuading it to stop its enrichment programme. The White House also reacted to the remarks. "Those accusations are absurd. I saw that's what the State Department put out today and it's about right," White House deputy spokesman Bill Burton said. Meanwhile, a terrorist group, whose radio station broadcasts from the United States, took responsibility for the fatal attack. The Iran Royal Association, an obscure monarchist group that seeks to reestablish the Pahlavi reign in Iran, announced in a statement that its "Tondar Commandos" were behind the assassination of Ali-Mohammadi. The Iran Royal Association, headed by Foroud Fouladvand, is responsible for a deadly bombing in the southern city of Shiraz back in April 2008, in which 13 people were killed and hundreds were wounded.

Ολα εδώ πληρώνονται .... ?

Αδιαθεσία μετά το δείπνο Στο νοσοκομείο μεταφέρθηκε ο Λεωνίδας Κύρκος

ΑΠΕ

Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου σε θερμή χειραψία με τον Λεωνίδα Κύρκο

Αθήνα Τελευταία ενημέρωση 01:46

Στο Γενικό Ιπποκράτειο Νοσοκομείο μεταφέρθηκε αργά το βράδυ της Δευτέρας το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς, Λεωνίδας Κύρκος έπειτα από έντονη αδιαθεσία που αισθάνθηκε. Μετά τις πρώτες εξετάσεις στις οποίες υπεβλήθη, διαπιστώθηκε ότι δεν πρόκειται για κάτι σοβαρό, θα παραμείνει όμως προληπτικά για νοσηλεία. Νωρίτερα, ο Λεωνίδας Κύρκος είχε παραθέσει δείπνο σε 45 προσωπικότητες από τον πολιτικό χώρο και τον χώρο της τέχνης. Για την ανάγκη «να διαμορφώσουμε ευρύτερες συναινέσεις πάντα πάνω σε αρχές» μίλησε ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου. Στην εκδήλωση δεν είχε προσκληθεί η ηγεσία του Συνασπισμού. «Βεβαίως, έχουμε βρεθεί πολλές φορές, αλλά ίσως είναι η ώρα να κάνουμε περισσότερα βήματα, να σπάσουμε τα τείχη των αντιπαραθέσεων για να διαμορφώσουμε ευρύτερες συναινέσεις πάντα πάνω σε αρχές, για να πάει ο τόπος μπροστά» είπε ο πρωθυπουργός. «Πιστεύω ότι τα συγκλονιστικά που είπες, με τους εθνικούς στόχους, πριν από 30 χρόνια, Λεωνίδα μου, είναι σήμερα και πάλι επίκαιρα. Είναι επίκαιρα για να βρούμε εκείνους τους διαύλους και να ξεφύγουμε από τις μικροσκοπιμότητες, για να δούμε τους εθνικούς στόχους της Ελλάδας, τους εθνικούς στόχους που μπορούμε όλοι μαζί να υπηρετήσουμε» πρόσθεσε ο κ. Παπανδρέου. Η εκδήλωση έγινε με πρωτοβουλία του Λεωνίδα Κύρκου και αφορμή και τον τρίτο τόμο του βιβλίου του με τις αναμνήσεις του. Επιδίωξη του ιστορικού στελέχους της Αριστεράς ειναι η αναζήτηση κοινών τόπων από τις πολιτικές δυνάμεις για μια εθνική συνεννόηση. Μεταξύ άλλων, προσκλήσεις έλαβαν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, ο πρώην Πρόεδρος Κώστης Στεφανόπουλος, ο πρωθυπουργός, ο πρόεδρος της ΝΔ, ο Φώτης Κουβέλης από την ανανεωτική πτέρυγα της Κουμουνδούρου, πολλοί υπουργοί της κυβερνησης, όπως οι Ευάγγελος Βενιζέλος, Γιάννης Ραγκουσης, Ανδρέας Λοβέρδος, και ακόμα στελέχη της ΝΔ, όπως ο Άρης Σπηλιωτόπουλος και ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης. Πρόσκληση έλαβε και ο επίσης ανανεωτικός ( xa xa ) Δημήτρης Παπαδημούλης, ο οποίος ωστόσο ενημέρωσε πως δεν θα παραστεί λόγω ανειλημμένων -όπως ανέφερε- υποχρεώσεων. Σε δήλωσή του, ο κ. Παπαδημούλης σημείωσε: «Σέβομαι και εκτιμώ τον Λεωνίδα Κύρκο, αλλά δεν θεωρώ ότι δεν είναι σωστό να προσκαλούνται οι πρόεδροι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και όχι ο πρόεδρος του Συνασπισμού». ---------------------------------------------------------

Η πολιτική διαδρομή του Λ. Κύρκου

6:14 μ.μ. by giorgis ·
Ετικέτες Λ. Κύρκος

Όταν βλέπεις απέναντι σον έναν γέροντα γεννιούνται αισθήματα συμπάθειας, να συγχωρήσεις όλα όσα έχει κάνει στραβά στη ζωή του, να παραβλέψεις τα λάθη του και να σεβαστείς τη σοφία και την αδυναμία του.

Αλλά αν πρόκειται για έναν γέροντα ο οποίος επιμένει με πείσμα σε όλα τα λάθη του κι όταν διαπιστώνεις πως καμία σοφία δεν τον πρόσφεραν τα 85 του χρόνια, τότε νποχωρεί κάθε αίσθημα συμπάθειας.


Ο Λεωνίδας Κύρκος λοιπόν, εμφανίστηκε σε μια ακόμα αποστολή νποταγής της Αριστεράς, όπως έκανε και καθ' όλη τη διάρκεια τον μακρού βίον του. Απολαμβάνοντας πάντα την ανάλογη υποστήριξη των «ταξικών αντιπάλων» και ποτέ την υποστήριξη των αριστερών ανθρώπων ή ευρύτερων τμημάτων του λαού.

Στα πρώτα νεανικά μας πολιτικά βήματα συναντήσαμε αυτή τη λογική το 1973, όταν ο Λ. Κύρκος και η ηγεσία του ΚΚΕ εσωτερικού υποστήριζαν πως η Αριστερά έπρεπε να συμμετάσχει στο παιχνίδι που έστησε η χούντα με την κυβέρνηση Μαρκεζίνη.
Πριν αλέκτωρ φωνήσαι, έγινε το Πολυτεχνείο, αποδεικνύοντας πόσο εκτός πραγματικότητας ήταν οι «ρεαλιστικές» προσεγγίσεις Κύρκου.

Δεν πτοήθηκε. Μετά την κατάρρευση της χούντας πρόβαλε την πολιτική της περίφημης Εθνικής Αντιδικτατορικής Ενότητας (της ΕΑΔΕ), τη συμπόρευση με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή.
Στις εκλογές του 1977 οι ψηφοφόροι τίμησαν την πολιτική αυτή στέλνοντας την περίφημη «Συμμαχία» στα εκλογικά τάρταρα.

Ο Λ. Κύρκος και οι συν αυτώ επανήλθαν υποστηρίζοντας τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Αλλά το 1989, όταν η αστική πολιτική θέλησε να τιμωρήσει τον Α. Παπανδρέου, ο Λ. Κύρκος πρωταγωνίστησε στην περίφημη εκείνη κάθαρση και τις συγκυβερνήσεις με τη Δεξιά.
Η επιλογή αυτή οδήγησε την Αριστερά στο ναδίρ της πολιτικής της επιρροής.

Εν συνεχεία πρωταγωνιστώντας στο Συνασπισμό κατάφερε να οδηγήσει το κόμμα εκτός Κοινοβουλίου.
Και τώρα, όλα τα τελευταία χρόνια δεν χάνει ευκαιρία να μας μιλά για το πόσο τον γοητεύει η ιδέα της προσκόλλησης της Αριστεράς στο ΠΑΣΟΚ.

Τι άλλο πρέπει να κάνει κανείς για να περάσει στη σιωπή; Άλλοι με το ένα δέκατο αυτών των λαθών αποσύρθηκαν με τύψεις!

Κοντολογίς, σε όλη την πολιτική διαδρομή του ό,τι άγγιζε το έκανε στάχτη. Δεν υπάρχει σε όλη τη σύγχρονη ελληνική ιστορία πιο συνεπής ιστορία λαθών από εκείνην του Λ. Κύρκου.
Τόσο που δεν έχει άδικο να πιστεύει κανείς πως δεν ήταν λάθη. Ήταν απλώς η συστηματική και συνεπής άσκηση της αστικής πολιτικής στο λαϊκό κίνημα.

Θ. Σκαμνάκης - "Πριν"

Διαβουλεύσεις, ανοιχτές συζητήσεις και πάλι διαβουλεύσεις.. δείγματα Δημοκρατίας ή ..

«ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΤΗΤΑ» ΚΑΙ «ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ» (ένα άκρως επίκαιρο άρθρο)

[..Επειδή στις ημέρες μας κάποιοι ορίζουμε το Υγιές, πρωτίστως ως «Λογικό» (άρα και διαλεκτικό και καλόπιστο), και εν συνεχεία ως «Δημοκρατικό», καλό θα ήταν να θέσουμε υπό τον εξεταστικό φακό μία σειρά από σχετικές με το ζήτημα έννοιες, μήπως και, επιτέλους, πάψουν κάποιοι να παίζουν με τα μυαλά και τα στομάχια μας, κινούμενοι σαν αριστοτέχνες σαλτιμπάγκοι σε αγαθά σημαίνοντα και σημαινόμενα που ουδόλως αφορούν τις περίεργες θέσεις και προθέσεις τους. Αιώνες επί αιώνων στην ανθρώπινη Ιστορία, ίσχυε και, φυσικά, θα ισχύει ότι είναι πολύ συγκεκριμένη η διαδρομή μέσω της οποίας ο νούς εξωτερικεύεται, εκφράζεται και υλοποιείται σε πράξεις και συμπεριφορές, κοντολογίς αυτό που έχει μέσα του ένα κεφάλι δημιουργεί μία πολύ συγκεκριμένη, ανάλογή του, συμπεριφορά, ή, σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου, ανθρώπινη βιογραφία. Είμαστε αυτό που έχουμε στο κεφάλι μας, ή, με άλλα λόγια, κάθε πράξη καθορίζεται από την πεποίθηση ή θεωρία που της επιτρέπει να αναβλύσει. Στην πολιτική, αυτό το ίδιο πράγμα το εκφράζουμε με το γνωστό αξίωμα ότι «η Θεωρία προηγείται της Πράξης». Πρόκειται όντως περί αξιώματος, αφού δεν ισχύει ποτέ η αντίθετη διαδρομή, και όσοι υποστηρίζουν το αντίθετο, είναι απλώς πονηροί σοφιστές που μεταφέρουν το γνωστό «δίλημμα» αν η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα, στις βασικές αντιληπτικές διαδικασίες του ανθρωπίνου όντος το οποίο όμως, δυστυχώς γι’ αυτούς, εκτός από φυσική υπόσταση διαθέτει και διανοητική τοιαύτη. Ο άνθρωπος μπορεί συνεπώς να φτιάχνει κατά την απόλυτη θέλησή του θεσμούς, ένας θεσμός όμως δεν μπορεί (όσο κι αν διακαώς το επιθυμεί) να φτιάχνει κατά την απόλυτη θέλησή του ανθρώπους. Όσοι πίστεψαν το αντίθετο, ότι μπορούν δηλαδή με τους θεσμούς τους να κατασκευάσουν κατά την απόλυτη θέλησή τους ανθρώπους, απέτυχαν οικτρά. Το μόνο που μπορεί να κάνει ένας θεσμός είναι να υποβοηθήσει απλώς την έμφυτη κακία ή επίσης έμφυτη αγαθότητα να εκδηλωθούν ή να παράσχει Γνώση με την ελπίδα ότι μπορεί να εξουδετερωθεί η πρώτη κατά το σωκράτειο «ουδείς εκών κακός». Όταν κάνουμε συνεπώς λόγο περί «δημοκρατικότητας» ή «φασιστικότητας», είναι φανερό ότι δεν αναφερόμαστε σε όργανα ή διαδικασίες, αλλά αποκλειστικώς και μόνον σε πεποιθήσεις. Αν η «δημοκρατικότητα» ήταν ζήτημα οργάνων ή διαδικασιών, τότε όλα τα σύγχρονα καθεστώτα, απανταχού της γής, θα ήσαν αυτομάτως δημοκρατικά, αφού τιτλοφορούνται «Δημοκρατίες» και έχουν δημοκρατικούς (κοινοβουλευτικούς) θεσμούς και πολιτικά όργανα. Τότε, από πού όλη αυτή η κτηνωδία επίσης απανταχού της γής της οποίας γινόμαστε μάρτυρες, από πού η αυταρχία, η παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα βασανιστήρια, οι θανατώσεις, οι γενοκτονίες; Το αυτό ισχύει βεβαίως και για την «φασιστικότητα», αν και ελάχιστοι έχουν προβληματισθεί εις βάθος επάνω σε αυτήν, ίσως γιατί οι περισσότεροι αγνοούν κάποιες βασικότατες όσο και σημαντικότατες διαφορές ανάμεσα στις διάφορες μορφές αντιδημοκρατικότητας. Για τους περισσότερους ανθρώπους λ.χ., κυρίως λόγω αγνοίας, η έννοια «Δικτατορία» και «Ολοκληρωτισμός» σημαίνει το ίδιο ακριβώς πράγμα. Δεν είναι όμως έτσι. Στη σύγχρονη Δικτατορία, που αποτελεί την πιο «τίμια» μορφή αυταρχίας, όπως ίσχυε και με την αρχαία Τυραννίδα, την εξουσία ασκεί ένας άνθρωπος ή μία ομάδα ανθρώπων, πλήρως εκτεθειμένων στη μήνη των πολιτικών τους αντιπάλων, αφού εκ των πραγμάτων ξεχωρίζουν εξαιτίας της πρωταρχικής απαιτήσεώς τους να μη δρα πολιτικά κανείς άλλος εκτός από αυτούς. Οι δικτάτορες θέτουν στην άκρη τον «λαό», απαγορεύουν τη συμμετοχή των υπηκόων τους στα κοινά και δεν ενθαρρύνουν την αυτενέργεια ή τις συζητήσεις. Σε πλήρη αντίθεση προς την θέση και πράξη της Δικτατορίας, ο Ολοκληρωτισμός, που αποτελεί την ύπουλη πλευρά της αυταρχίας, αποφεύγει να εκθέσει τους εκπροσώπους του στη μήνη των πολιτικών τους αντιπάλων, καθώς, με πανουργία, εγείρει την ακριβώς αντίθετη απαίτηση, την ενθάρρυνση δηλαδή μίας έντονης συμμετοχής των υπηκόων του σε προκαθορισμένα κοινά (επιτροπές νεολαίας, ομάδες γειτονιάς, κοινότητες κ.λ.π.), όσο και σε προκαθορισμένους ατελείωτους διαλόγους (debates, «διαλόγους» μεταξύ μισθοφόρων του συστήματος κ.λ.π.). Ο Ολοκληρωτισμός κατά κανόνα είναι νομότυπος και, συνήθως, έχει το άλλοθι του εκλεγέντος. Ένας προγραμματισμένος από συστηματική προπαγάνδα «λαός» ή «σώμα εκλεκτόρων», εκλέγει και νομιμοποιεί, μέσα από «συμμετοχικές», που εκ του πονηρού εξισώνονται με «δημοκρατικές», διαδικασίες, την προγραμματίστρια αυταρχία. Ουσιαστικά λοιπόν, στον Ολοκληρωτισμό η αυταρχία εκλέγει πανηγυρικά τον ίδιο της τον εαυτό. Με εξαιρετικά συμμετοχικές και «λαϊκές» διαδικασίες, ο Ολοκληρωτισμός μπορεί να εγκλείσει τους «εχθρούς του λαού» στα Γκούλαγκ, να κάψει τους «αντίχριστους» στις πυρές, να θάψει ζωντανούς τους «τρομοκράτες» στα Γκουαντάμο, ή να συγκεντρώσει τους «γενικώς παρακμιακούς» στα Νταχάου και πάει λέγοντας. Με το ίδιο κόλπο, αμέτρητες μισανθρωπικές, ρατσιστικές και άλλες αναλόγου επιπέδου ομάδες, διεκδικούν με θρασύτητα τον τίτλο των «δημοκρατικών», όπως άλλωστε και στα καθ’ ημάς η κρατούσα Εκκλησία προσπαθεί να παρουσιάσει τη μεσαιωνική μονοφωνική αυταρχία της ως… «δημοκρατική» σε αντιδιαστολή προς τους υπηκόους του Βατικανού, επειδή και μόνο εκλέγονται εντός αυτής κάποιοι προγραμματισμένοι από ομοίους τους. Οι Ολοκληρωτισμοί συνεπώς όχι μόνον δεν απαγορεύουν, αλλ’ αντιθέτως ενθαρρύνουν, ακόμα και φορτικά, τη συμμετοχή των υπηκόων τους στα (προκαθορισμένα ωστόσο) κοινά, όπως και ενθαρρύνουν την (επίσης προκαθορισμένη) λαϊκή «ζύμωση» ή τις (επίσης προκαθορισμένες) ατέρμονες συζητήσεις. Με τα παραπάνω γίνεται σαφές λοιπόν ότι η «δημοκρατικότητα» έχει να κάνει αποκλειστικώς με τις δημοκρατικές πεποιθήσεις και με τίποτε άλλο πέραν αυτών. Δημοκρατικές πεποιθήσεις είναι δε, αφού σοφόν εστί το σαφές, οι περί των άλλων πεποιθήσεις, οι περί των όποιων άλλων, που συνάδουν με τις αρχές του Ανθρωπισμού, όπως αυτός εκφράσθηκε από την Ελληνορωμαϊκή σκέψη και επέστρεψε σε μία αποκτηνωμένη από τον χριστιανικό Μεσαίωνα ανθρωπότητα, μέσω των Διαφωτιστών. Η «δημοκρατικότητα» έχει να κάνει με την έμπρακτη αναγνώριση μίας μη διαπραγματεύσιμης και διαρκούς ισοπολιτείας, ισοτιμίας, ισονομίας των συνανθρώπων μας (όπως άλλωστε και, κατ’ επέκταση, όλων των άλλων όντων στη μεγάλη Κοσμόπολη του φυσικού κόσμου, αλλά αυτά είναι… πιο ψιλά γράμματα), και, πάνω από όλα, με την έμπρακτη αναγνώριση της μη διαπραγματεύσιμης και διαρκούς ισηγορίας τους. Κανείς δεν έχει δικαίωμα, κάτω από την οποιαδήποτε δικαιολογία, να μην ανέχεται, πόσο μάλλον να αποκλείει, ανθρώπινο λόγο ή στάση που διέπεται από, στοιχειώδη έστω, λογικότητα. Όπως και κανείς δεν έχει δικαίωμα να καίει βιβλία ή να υποδαυλίζει μίσος εναντίον ανθρώπου ή ανθρώπων εξαιτίας και μόνον αυτού που είναι ή εκφράζουν. Εκείνοι που το πράττουν, δεν είναι απλώς υπόλογοι έναντι κάποιων ολίγων που τυγχάνουν όλως ευαίσθητοι σε θέματα δικαιοσύνης, ανθρωπισμού και δημοκρατικότητας, αλλά ένοχοι του πιο ειδεχθούς εγκλήματος κατά αυτής της ιδίας της Ζωής και του Λόγου που διαποτίζει τα πάντα. Κι ας συστήνουν όσα «δημοκρατικά» όργανα θέλουν, κι ας σείουν όσες δημοκρατικές σημαιούλες θέλουν για να μας πείσουν τάχα για το αντίθετο...]

----------------------------------------------------------

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ

"...αυτή είναι η νεκρή χώρα
αυτή είναι του κάκτου η χώρα
εδώ τα πέτρινα είδωλα
σηκώνονται, εδώ λαμβάνουν
την ικεσία ενός χεριού νεκρού ανθρώπου
κάτω από το σπίθισμα σβησμένου άστρου...

...μεταξυ ιδέας
και πραγματικότητας
μεταξύ κινησης
και δράσης
πέφτει η σκια
μεταξύ αντίληψης
και δημιουργίας
πέφτει η σκιά

η ζωή είναι πολύ μακριά

μεταξύ πόθου
και σπασμού
μεταξύ δύναμης
και ύπαρξης
μεταξύ ουσίας
και πτώσης
πέφτει η σκια
γιατί δικό σου είναι το βασίλειο
γιατί δική σου είναι η ζωή
γιατί η ζωή είναι δική σου
δική σου

αυτός είναι ο τρόπος
που τελειώνει ο κόσμος
όχι με ένα λυγμό αλλά με ένα πάταγο..."

(μεταστροφή ποιήματος του Τ.S. Eliot για τον Γκάι Φοκς
που επιχείρησε να ανατινάξει το Βρετανικό κοινοβούλιο)

Αν ακούγεται αδιανόητο στις μέρες μας, να μιλήσει κανείς ενάντια στη δημοκρατία χωρίς να χαρακτηριστεί συντηριτικός ή φασίστας είναι γιατί η προπαγάνδα κατοικεί στα σπίτια και στο μυαλό των υποτελών της.
Κατα τα άλλα ο δημοκρατικός ολοκληρωτισμός δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τα προηγούμενα απολυταρχικά καθεστώτα. Η οικογενειοκρατία, τα μεγάλα τζάκια, οι αυλικοί, οι ευννοούμενοι, οι επιχειρηματίες, οι μεσάζοντες, οι εργολάβοι και οι εκδότες εξακολουθουν να διοικούν τη κοινωνική ζωή ενώ από τα "κάτω" ο λαός παραμένει πάντα αδικημένος αλλά και πάντα πρόθυμος να "ξεγελαστεί".

Η κοινωνία παθητικά εξακολουθεί να τους ανέχεται και ταυτόχρονα επιθυμεί να βρεθεί στη θέση τους. Η φιλοδοξία του εύκολου πλουτισμού, της θεαματικής κοινωνικής ανέλιξης, της επαγγελματικής καριέρας, της ιδιοκτησιακής αποκατάστασης, της ασφάλειας των αντικειμένων και των διπλοκλειδωμένων πορτών είναι η υπόσχεση της δημοκρατικής ευημερίας. Έτσι οι εθελόδουλοι υποτελείς παραδίδονται στον ολοκληρωτισμό της καπιταλιστικής κυριαρχίας σε δημοκρατικό φόντο. Η εκμετάλλευση της εργασίας και της ζωής εντατικοποιείται, οι κοινωνικές ανισότητες διευρύνονται, οι αστυνομίες του κόσμου στρατιωτικοποιούνται, το θέαμα κυβερνά και η εξαθλίωση υλική και άλλοτε διαννοητική και συναισθηματική είναι η επιλογή των υποτελών. Τα περισσότερα δεν είναι καινούργια. Πάνω κάτω αυτός ήταν ο πίνακας της κοινωνικής ζωής των ανθρώπων υπό τον ζυγό της οποιασδήποτε εξουσίας. Σήμερα όμως η δημοκρατία χρυσώνει το κάδρο. Η δημοκρατία είναι το πραξικόπημα που δεν "κατεβάζει" τα τανκς στους δρόμους αλλά τις τηλεοπτικές κάμερες και τα μικρόφωνα των δημοσιογράφων. Η δημοκρατία διοικεί με τη δύναμη της προπαγάνδας της. Έτσι η εργασία προστατεύεται από το σύνταγμα ως υπέρτατο δικαίωμα, οι κοινωνικές ανισότητες είναι το επίτευγμα της ελευθερίας της αγοράς και του ανταγωνισμού, η αστυνομία προστατεύει και υπηρετεί το κοινωνικό αίτημα της ασφάλειας, το θέαμα είναι ο υπερασπιστής της ελευθερίας έκφρασης και η εξαθλιωση μπορεί να χτυπήσει την πόρτα του διπλανού σου, αλλά όχι τη δική σου οπότε μην νοιάζεσαι... Τώρα πλέον εν μέσω των κατασχεμένων αυτοκινήτων, των ατελείωτων ουρών διαμαρτυρίας στο ΙΚΑ, των βασανιστηρίων στα Α.Τ, των καινούργιων προσφορών κινητής τηλεφωνίας, των επίπεδων οθονών, των επιδομάτων ανεργίας, των ψυχολογικών προβλημάτων και της μοναξιάς, των εθνικιστικών εξάρσεων υπερηφάνειας και των απλήρωτων δόσεων, επισφραγίζεται το νέο κοινωνικό συμβόλαιο της δημοκρατίας στις δυτικές μητροπόλεις. Και το βασικότερο, όλα αυτά δεν έγιναν με το ζόρι ούτε κάτω από τις εντολές των στρατηγών κάποιας χούντας. Πρόκειται για " μεγαλειώδεις κατακτήσεις του λαού". Για αυτό υποστηρίζουμε πως η δημοκρατία είναι η τεχνική και η επιστήμη της εξουσίας να μη γίνεται αντιληπτή ως καταπίεση. Ο καπιταλισμός είναι το αφεντικό και η δημοκρατία ο εκπρόσωπος τύπου. Δεν είμαστε αφελείς να θεωρούμε πως οι " τριακόσιοι εκλεκτοί του λαού" κάνουν κουμάντο στην πραγματικότητα. Προφανώς αποτελούν τους διαχειριστές ισορροπιών ,τους κομιστές κρατικών επιταγών "τους κυρίους και κυρίες επί των τιμών". Άλλωστε οι περισσότεροι απο αυτούς δεν είναι να τους παίρνει κανείς στα σοβαρά. Πρωταρχικός ρόλος της δημοκρατίας είναι να λειτουργεί ως προκάλλυμα της κτηνώδους μηχανής του καπιταλισμού. Αποτελεί την βιτρίνα του συστήματος στα πρότυπα της οικονομίας της νύχτας και των μαφιόζων. "Ξεπλένει το βρώμικο χρήμα", κρατάει "καθαρό το προφίλ", φροντίζει να "πληρώνονται" όλοι απο τον παρκαδόρο μέχρι τον τραγουδιστή, διαθέτει ένα στρατό μπράβων , απο την επίσημη αστυνομία μέχρι τους παρακρατικούς πράκτορες της και οι πελάτες της ( ο περήφανος λαός ) πληρώνουν πάντα στην ώρα τους.

Σε αυτό το σημείο θα ήταν λάθος απο την πλευρά μας αν παραλείπαμε να αναφερθούμε στον αναβαθμισμένο ρόλο των δημοσιογράφων σε αυτο το νταραβέρι. Τώρα πλέον στην δημοκρατία των ημερών μας, την παραδοσιακή μεσολάβηση των πολιτικών κομμάτων, ανέλαβαν πλέον τα media. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός, πως το ολοένα και μεγαλύτερο κύμα στελέχωσης πολιτικών αξιωμάτων γίνεται απο πρώην μεγαλοδημοσιογράφους ( Ρουσσόπουλος, Παναγιωτόπουλος, Καννέλη, Ευθυμίου, Ντινόπουλος κ.α.). Αποτελεί μια ανασύνθεση της επικοινωνιακής στρατηγικής της δημοκρατίας. Πλέον η σύμπλευση πολιτικών και δημοσιογράφων είναι σαφής. Μπορεί στα δελτία ειδησεων και στις ενημερωτικές εκπομπές η ρητορική τους να διαφέρει, ανάλογα με το ποιός μιλάει και ποια συμφέροντα εξυπηρετεί, όμως πάντα αποτελεί κοινή συνισταμένη η δικαίωση και η υπεράσπιση του δημοκρατικού συστήματος. Όλες οι κουβέντες και οι διαξιφισμοί καταλήγουν εκεί. Μάλιστα για να το επιτύχουν καλύτερα εποινοούν έναν φανταστικό διάλογο μεταξύ πολιτικών και κοινωνίας με τους δημοσιογράφους διαμεσολαβητές. Για αυτό το λόγο χρησιμοποιούν την αλήθεια της δημοκρατικής "κοινής γνώμης". Επικαλούνται την κατασκευή μιας "ακλόνητης" πλειοψηφικής αλήθειας που κανείς δεν τολμάει να αμφισβητήσει. Την αλήθεια των γκάλοπ, των δημοσκοπήσεων, των αριθμών. Έτσι η κοινή γνώμη γίνεται πελάτης των κομμάτων και τα κόμματα πελάτες της. Με αυτόν τον τρόπο πολιτικοί και δημοσιογράφοι διαμορφώνουν τις κοινωνικές σχέσεις, τις ορίζουν και τις μεταλλάσουν κατα βούληση. Παράλληλα αντιστρέφονται οι σχέσεις αφού τα γκάλοπ και οι δημοσκοπήσεις που υποτίθεται πως προήλθαν απο την κοινωνία τελικά επιστρέφουν σε αυτήν , μέσω του θεάματος ,καθορίζοντας την. Έτσι ο λαός έχει πάντα δίκιο όπως και ο πελάτης.

Σε αυτήν την ιδιότυπη πελατειακή σχέση η δημοκρατία σε συμμαχία με τα media διαμορφώνει τις κοινωνικές συμπεριφορές. Ιδιαίτερα στις μέρες μας υπάρχει μια επέκταση τηςεπιδήμιας κατανάλωσης φόβου. Απο την μια οι αμερικανοαναθρεμμένοι υπάλληλοι του υπουργείου αστυνομίας με τις ευφάνταστες δηλώσεις και τις διαρροές για τους αδίστακτους τρομοκράτες και απο την άλλη οι καυστικοί τίτλοι και τα ρεπορτάζ των δημοσιογράφων "για έξαρση της εγκληματικότητας" και για "βια και ανασφάλεια". Υπο αυτό το πρίσμα στριμώχνουν διαφορετικές περιπτώσεις και αντιθετικά μεταξύ τους γεγονότα όπως, ληστείες τραπεζών με τσαντιές, εμπρηστικές επιθέσεις με ξεκαθαρίσματα λογαριασμών της νύχτας, απαγωγές πλουσίων με κυκλώματα πορνείας και trafficking , επικύρηξη των 3 συντρόφων με επίκύρηξη των επίδοξων δολοφόνων της Κούνεβας...

Με αυτόν τον τρόπο αναστηλώνεται το αίτημα για ασφάλεια και παράγεται η ιδεολογία του τρόμου. Αναφέρουμε αυτα τα παραδείγματα, γιατι με αυτά ως οδηγό μπορούμε να αντιλήφθούμε ένα ποσοστό της λειτουργίας της δημοκρατίας. Όλες οι παραπάνω δηλώσεις και εξαγγελείες στην πραγματικόττητα δεν γίνονται για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της "εγκληματικότητας". Εν μέρει η "εγκληματικότητα" εξυπηρετεί ορισμένα κρατικά συμφέροντα. Ο στόχος λοιπόν δεν είναι ακριβώς ούτε η ασφάλεια ούτε η τάξη αλλά η θεαματική της αντανάκλαση. Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με την δημοκρατία. Όταν ο θεσμικός υπουργός αστυνομίας δηλώνει οτι δεν θα μετατρέψει την αθήνα σε αστυνομοκρατούμενη πόλη, όταν συναντιέται με φορείς της τοπικής αυτοδιοικησης για το ζήτημα της εγκληματικότητας και όταν ισχυρίζεται πως τα αστυνομικά τμήματα και η βουλή ήταν και θα παραμείνουν "αφύλακτα" υπερασπιζόμενος έτσι τις ελευθερίες της δημοκρατίας, απλά δεν λέει την αλήθεια. Γιατί στην πραγματικότητα η δημοκρατία είναι η θεαματική αντανάκλαση και το υποκαταστατο της ελευθερίας. Δεν μπορεί να υπάρξει καμιά ελευθερία όσο υπάρχει δημοκρατία.

Βέβαια πέρα απο αυτά τα κόλπα και τις τεχνικές ακόμα και αν ίσχυε η δημοκρατία στην ουσία της, δεν θα καταλαβαίναμε ποτέ το αξίωμα, που επικαλείται το "αντικειμενικό" δίκιο των πολλών. Η ιστορία έχει δείξει οτι δεν πρέπει να έχουμε καμια εμπιστοσύνη στην άποψη της μάζας. Οι ανθρωποι που οικειοθελώς υιοθετούν για τον εαυτό τους τον όρο του "λαού" και μιλάνε ως κομμάτι του "εμείς ο λαός τα πληρώνουμε όλα", εγκαταλείπουν κάθε δημιουργική αυτοπεποίθηση και αφήνωνται στα πλανέματα των αρχηγών τους. Αυτός είναι ο λαός. Μια θορυβώδης μάζα με κατεβασμένο κεφάλι, ακατάπαυστη γκρίνια, κακομοιριά και ψυχολογία όχλου που υποβιβάζει την ζωή σε μια επαναλαμβανόμενη λειτουργία και ακολουθία κανόνων. Δεν υπάρχει κανένας ικανός λόγος να σεβόμαστε την κρίση του και τις επιλογές του. Επιθυμούμε έναν κόσμο που ο καθένας ατομικά θα αναλαμβάνει τις ευθύνες του, θα επικοινωνεί την σκέψη του, θα ανταλλάσει επιχειρήματα, θα έχει το θάρρος της άποψης του ακόμα και αν αμφησβητείται απο την πλειοψηφία , χωρίς να κρύβεται πίσω απο εκπροσώπους και διαμεσολαβητές.

Ο ψηφοφόρος στην δημοκρατία δεν είναι ποτέ ικανοποιημένος με την ζωή του και το περιβάλλον του. Έχει πάντα παράπονο με κάτι, αγανακτεί, θυμώνει και διαμαρτύρεται, αλλά κάθε 4 χρόνια τυλίγει την συνείδηση του σε ένα ψηφοδέλτιο και στηρίζει για μια ακόμη φορά το σύστημα. Αναβάλλει καθοριστικές αποφάσεις για την ζωή του ως τις επόμενες εκλογές, πιστεύωντας πως κάποιος πιο κατάλληλος , πιο σωστός και πιο δίκαιος απο τον προηγούμενο θα έρθει στα πράγματα. Ουσιαστικά αρνείται πεισματικά να παραδεχθεί οτι κανείς δεν είναι πιο ικανός απο τον ίδιο να διαχειριστεί την ζωή του, γιατι αλλιώς θα έρθει αντιμέτωπος με το κενό της ζωής του, τα χρόνια της παραίτησης, μια ολοκληρη ζωή αιχμαλωσίας και θα πρέπει να παραδεχθεί οτι ήταν σκλάβος. Οτι υπήρξε θύμα πλάνης και κανείς ποτέ δεν είναι πρόθυμος να υποβιβάσει έτσι τον εαυτό του παραδεχόμενος κάτι τέτοιο. Προτιμάει πάντα να φταίνε οι άλλοι, οι ανίκανοι πολιτικοί, οι ξένοι, οι τρομοκράτες παρά οι ίδιος. Κανείς δεν προσβάλει τον μικροεγωισμό του, παρόλο που τον υπόλοιπο καιρό, αφήνει να του τον ποδοπατάει το σύστημα. Το ζήτημα όμως για εμάς είναι η αμφισβήτηση και η ρήξη με κάθε εξουσιαστικό σύστημα όσο φιλελευθερό και αν παρουσιάζεται. Αντιλαμβανόμαστε οτι η δύναμη για την διαχείριση των ζωών μας βρίσκεται μέσα μας και ανήκει σε εμάς το να αποφασίσουμε πως θα ζούμε. Κάτι που ο ψηφοφόρος αρνείται να αντιληφθεί.Την δύναμη του εαυτού του να υπερβεί τους φραγμούς που του τίθονται, τις απαγορεύσεις, τις ηθικές αξίες, τα ιδανικά και να ορίσει το εγώ του εκεί που θέλει ο ίδιος. Συνεπώς εμείς θεωρούμε οτι ο ψηφοφόρος είναι υπεύθυνος σε μεγάλο βαθμό για ότι του συμβαίνει καθώς είναι οι αποφάσεις ζωής και οι επιλογές του που διαιωνίζουν την καταστασή του.

"...Όλα αυτά που τρομάζουν είναι απότοκα του συστήματος και αυτός που προκαλεί τον τρόμο, είναι ο ψηφοφόρος μέσα μας, που συντηρεί το σύστημα..."
(απόσπασμα συνέντευξης του φυλακισμένου Β. Στεφανάκου)

Μέσα σε όλα αυτά το νέο αντάρτικο πόλης "... δεν είναι μια ξερή πολιτική πρόταση, αλλα η επαναστατική διάσταση του υπαρξιακού ανθρώπινου προβλήματος. Η μετάβαση στην παράνομη δράση, ανατρέπει τα όρια της μίζερης ρουτινιάρικης επιβίωσης και πραγματώνει ένα επαναστατικό "είναι"..." (Ομάδα Επαναστατικής Διεθνιστικής Αλληλεγγύης Χρήστος Κασσίμης). Το να ξεκινάς να μάχεσαι σημαινει να πάψεις να βλέπεις τον εαυτό σου με τα μάτια του συστήματος, να μην αφήνεσαι πλέον να σε καθορίζουν οι καταναγκασμοί, να απελευθερωθείς απο τον φόβο. Αυτή η άμεση ανάγκη για απελευθέρωση μπορεί να βρεί τον εαυτό της μέσα στις αντάρτικες ομάδες και στις επαναστατικές συμμαχίες. Είναι λογικό πως ο εχθρός αντιμετωπίζει αυτα τα εγχειρήματα χρησιμοποιώντας την γλώσσα του ψεύδους και της συκοφαντίας. Δεν μας κάνει εντύπωση πως για μια ακόμα φορά η προπαγάνδα της δημοκράτιας καταφεύγει σε φτηνά τεχνάσματα όπως η "θεωρία των συγκοινωνούντων δοχείων". Η υποτιθέμενη ύπαρξη ενος κεντρικού διευθυντηρίου, οι μεγάλοι αρχηγοί, ο εξιδικευμένος κατασκευαστής βομβών και το κοινό επαναστατικό ταμείο, θέλουν να απομονώσουν το νέο αντάρτικο και να το παρουσιάσουν ως έργο μιας σκοτεινής κλίκας ανθρώπων με ύποπτες διασυνδέσεις. Τα πράγματα όμως στην πράξη είναι πιο απλά. Αρκεί η συνείδηση και η αποφασιστικότητα κάποιων ανθρώπων να τερματίσουν τη συνήθεια της επιβίωσης, να περάσουν απο την αντίσταση στην επίθεση, να θέσουν το ζήτημα της απελευθέρωσης, όχι στο αόριστο μέλλον για τις επόμενες γενιές , αλλά στο διαρκές εδώ και τώρα για τους εαυτούς τους και έτσι δημιουργείται μια αντάρτική ομάδα. Αλλά ο αντίπαλος θέλει να επαναλαμβάνεται η ιστορία ως φάρσα. Η "θεωρία των συγκοινωνούντων δοχείων" είναι καρμπόν αντιγραφή της τεχνικής της μεταπολιτευτικής "θεωρίας των σταγονιδίων". Τότε το ψέμα έλεγε, πως στις αντάρτικες ομάδες και στις κοινωνικές συγκρούσεις της εποχής συμμετείχαν χουντικοί και φασίστες με σκοπό την αποσταθεροποίηση της δημοκρατίας για την επάνοδο της χούντας. Και τότε υπήρχαν " σκοτεινά κέντρα αποφάσεων και κοινά διευθυντήρια". Είναι πάγια τακτική του κράτους, όταν δεν θέλει να αναγνωρίσει κάτι, να το "εξηγεί" στην κατεύθυνση που επιθυμεί το ίδιο. Η εξουσία κάνει παραχάραξη της ιστορίας επιδιώκωντας να εμποδίσει την διεύρυνση της πρακτικής του αντάρτικου. Γιατί είναι πλέον φανερό πως η ύπαρξη ενός διάχυτου αντάρτικου δικτύου σε όλη την ελλάδα, με παλιές και νέες αναρχικές εμπρηστικές οργανώσεις, με καταδρομικές εφόδους στο κέντρο των πόλεων , όπως πραγματοποιήσε το Δεκέμβρη , η οργάνωση Αναρχικοί της Πράξης στην Καβάλα, αποδεικνυεί οτι στην ελληνική καπιταλιστική επικράτεια τα μετόπισθεν δεν θα είναι ποτέ πια ασφαλή.

Στα πλαίσια αυτής της στρατηγικής το βράδυ του Σαββάτου 9 Ιανουαρίου τοποθετήσαμε εκρηκτικό μηχανισμό στο προαύλιο της βουλής, δίπλα στο μνημείο του άγνωστου στρατιώτη. Δυο σύντροφοι προσέγγισαν το προάυλιο ενώ άλλοι δυο βρίσκονταν ως ομάδα υποστήρηξης στην ευρύτερη περιοχή. Οι δυο μπάτσοι που ήταν σε απόσταση 8 περίπου μέτρων απο το σημείο που αφέθηκε ο μηχανισμός και κάθονταν για αρκετή ώρα εκεί, δεν μας προβλημάτισαν και προχωρήσαμε στην τοποθέτηση του. Όσον αφορά το "απόρθητο" του μέρους, απαντάμε πως η αποφασιστικότητα, το σχέδιο και η φαντασία οπλίζουν τους επαναστάτες να κατορθώνουν αυτό που παρουσιάζεται ως "ακατόρθωτο". Ένα επιβλητικό, βασιλικής "καταγωγής", κτίριο, ο ναός της δημοκρατίας, περιβαλλόμενο απο τα πιο σύγχρονα συστήματα παρακολούθησης και μεγάλο αριθμό αστυνομικών δεν στάθηκαν εμπόδιο στην επιλογή μας. Να προσβάλλουμε δηλαδή αυτό το σύμβολο, το κύρος της δημοκρατίας χωρίς κανένα ηθικό ενδοιασμό. Κάθε μέρος έχει το τρωτό του σημείο και η ικανοποίηση να το βρίσκουμε δεν θα μειωθεί ποτέ. Τώρα όσον αφορά το επικοινωνιακό παιχνίδι της μη μετακίνησης των ευζώνων απο τον χώρο της επίθεσης, ως μια ηρωική πράξη, είναι τουλάχιστον ανακριβές. Προφανώς η αλήθεια που γνωρίζουμε τόσο εμείς οι ίδιοι όσο και ο εχθρός είναι πως υπήρξε η μετακίνηση τους στο υπερυψωμένο προάυλιο της βουλής πρίν απο την έκρηξη ωστε να έχουν την κατάλληλη κάλυψη. Γνωρίζουμε όπως γνωρίζουν και οι πυροτεχνουργοί της αστυνομίας πως οποιοσδήποτε έμενε σε ακτίνα δέκα μέτρων στην καλύτερη περίπτωση θα είχε απλώς τραυματιστεί.

Τέλος θέλουμε να επισημάνουμε πως μετά απο περίπου 4 μήνες απο την υποτιθέμενη εξάρθρωση μας παραμένουμε πασιφανέστατα ενεργοί. Η επικοινωνιακή φιέστα ύστερα απο έφοδο σε φοιτητικό σπίτι μέσα στο οποίο δεν βρέθηκε απολύτως τίποτα που να συνδέει την οργάνωση μας με αυτό, φανερώνει την εκδικητική τάση του συστήματος. Άνθρωποι στοχοποιούνται, άλλοι προφυλακίζονται και οι διώξεις δεν έχουν τέλος ,βάση της πολιτικής τους ταυτότητας χωρίς κανένα στοιχείο σύνδεσης με εμάς. Η οργάνωση μας δεν υπέστη κανενός είδους πλήγμα, αντίθετα ενδυναμωνόμαστε διαρκώς στα πλαίσια της Επαναστατικής Εξέλιξης. Έτσι και αλλίως οι πράξεις μας μιλάνε απο μονές τους. Απέναντι στην δημοκρατία δεν θα δείξουμε κανένα σεβασμό αλλά οργή και επίθεση.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΩΝ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΕΩΝ ΤΩΝ 3 ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΥΣΗ ΤΩΝ ΔΙΩΞΕΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΗΓΟΡΗΘΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΜΑΣ

Η ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΤΗΣ ΟΜΗΡΙΑΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΑΝΟΙΚΤΗ ΑΦΟΡΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΤΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΘΕΣΕΩΝ ΜΑΣ

Δεν ξεχνάμε τους Αντάρτες Πόλης και τους Ανυποτακτους Μαχητές που έχασαν την ζωή τους στον αγώνα ενάντια στο σύστημα για αξιοπρέπεια και ελευθερία τον Χ.Κασσίμη, Χ. Τσουτσουβή, Μ. Πρέκα, Χ. Μαρίνο, Χ. Τεμπερεκίδη.

Στέλνουμε την αλληλεγγύη μας στον Αντάρτη Δημήτρη Κουφοντίνα που βρίσκεται φυλακισμένος στα λευκά κελιά της δημοκρατίας.

ΑΝΤΑΡΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΕΡΡΟΡΙΣΤΩΝ - ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

Race Riots Grip Italian Town,

By RACHEL DONADIO

Published: January 10, 2010

ROME — More than a thousand African workers were put aboard buses and trains in the southern Italian region of Calabria over the weekend and shipped out to immigrant detention centers, following some of the country’s worst riots in years.

Enlarge This Image

Franco Cufari/European Pressphoto Agency

Rioting by immigrants, mostly African, in Rosarno on Friday was some of Italy's worst in years.

Related

Times Topics: Italy

Enlarge This Image

Carlo Hermann/Agence France-Presse

An immigrant was treated Saturday after being wounded in clashes with residents of Rosarno, in the southern region of Calabria.

The New York Times

Africans work picking fruit in citrus groves in Calabria.

Enlarge This Image

Carlo Hermann/Agence France-Presse — Getty Images

The authorities began bulldozing immigrant encampments outside Rosarno on Sunday.

The clashes began Thursday night in Rosarno, a working-class city amid citrus groves in Calabria, the toe ofItaly’s boot, after a legal immigrant from Togo was lightly wounded in a pellet-gun attack in a nearby city. It is not clear who pulled the trigger — the authorities said they were investigating whether organized crime had provoked the riots — but the consequences were severe.

Blaming racism for the attack, dozens of immigrants burned cars and smashed shop windows in Rosarno in two days of riots, throwing rocks at local residents and fighting with the police. More than 50 immigrants and police officers were wounded, none seriously, and 10 immigrants and locals were arrested before the authorities began sending the immigrants to detention centers elsewhere in southern Italy on Saturday.

The images emerging from Calabria over the weekend — of torched cars and angry African immigrants hurling rocks — were the most vivid example of the growing racial tensions in Italy, which have been exacerbated by an economic crisis whose depth has only recently been acknowledged in the national dialogue. Both the official and underground economies increasingly rely on immigrants, while Italy remains torn between acceptance and xenophobia.

The riots also shone a bright light on a side of the country rarely seen in tourist itineraries. On Sunday, the authorities began bulldozing the makeshift encampments outside Rosarno where hundreds of immigrants live in what human rights groups describe as subhuman conditions. They are often paid less than $30 a day picking fruit, a job that many Italians see as beneath them. Organized crime syndicates are known to have a strong grip on every level of the Calabrian economy.

“This event pulled the lid off something that we who work in the sector know well but no one talks about: That many Italian economic realities are based on the exploitation of low-cost foreign labor, living in subhuman conditions, without human rights,” said Flavio Di Giacomo, the spokesman for the International Organization for Migration in Italy.

The workers live in “semi-slavery,” added Mr. Di Giacomo, who said, “It’s shameful that this is happening in the heart of Italy.”

Pope Benedict XVI veered from his prepared remarks in his Angelus message on Sunday to denounce the violence in Calabria. “An immigrant is a human being, different in origin, culture and tradition, but he is a person to respect, with rights and duties,” the pope said. He also criticized the “exploitation” of immigrants.

It was not entirely clear if all the immigrants left willingly for the detention centers, or if some were forced to leave. In a reconstruction of the days of violence, the police said they were protecting the immigrants against would-be assailants, at least one of whom brandished a pistol.

Some immigrants told the Italian news media that Calabrians had shot at them and beaten them with sticks in the riots, and a front-page editorial in La Repubblica on Sunday compared the situation to Ku Klux Klan violence in the United States in the 1960s. But other news reports said that many immigrants had fled their encampments in haste before the police began clearing them with bulldozers.

Not all immigrants appear to have left the city, but those who are in the immigrationcenters with regular residence permits, or who had requested political asylum, are free to go, the interior minister, Roberto Maroni, said Sunday in a television interview. The others, he said, will be identified and deported.

The riots in Rosarno were a rare instance in which an entire city was engulfed by immigrant violence. In September 2008, Italy sent 400 members of the National Guard to Castelvolturno, outside Naples, after violent protests broke out over the shooting deaths of six African immigrants in clashes with the Camorra, the Neapolitan Mafia. Last February, immigrants set fire to the detention center on the island of Lampedusa, where many had been held awaiting deportation.

There are 4 million legal immigrants in Italy, out of a population of 60 million, and even more illegal immigrants. And while many Italians rely on them to work in their businesses and take care of their young children or elderly parents, many Italians see the new arrivals as a threat.

In television interviews, some Rosarno residents said they had lived peacefully alongside the immigrants and tried to give them work and food. But others were more hostile. “We’ve put up with them for 20 years,” one man shouted in a television interview on Sky TG24.

In recent years, the center-right government of Prime Minister Silvio Berlusconi has issued strong anti-immigrant statements. Mr. Berlusconi, who is recovering after being struck in the face with a statuette of the Milan cathedral by a mentally unstable man last month, has not commented on the riots.

But in his interview on Sunday, the interior minister, Mr. Maroni, called the situation in Rosarno “the fruit of the wrong kind of tolerance.” The day before, he had been quoted as saying the riots were the fruit of “too much tolerance.”

A member of the powerful Northern League Party, known for its anti-immigrant language, Mr. Maroni also defended a proposal introduced by his party last week to cap the number of immigrant students in public school classes at 30 percent. “Sometimes they speak different languages, and there’s no common balance in the classroom,” Mr. Maroni said.

Human rights groups say that many African immigrants come to Italy with what appear to be legal offers of work in the agricultural sector in the south, often by paying middlemen more than $10,000 for the opportunity. When they arrive, the rights groups say, the immigrants often find that the agricultural outfits refuse to honor their end of the bargain, instead compelling the migrants to work under the table at wages far below the legal minimum wage. Often, the outfits that hire them have links to organized crime.

Mr. Maroni has said in the past that the ’Ndrangheta, or Calabrian Mafia, is the most powerful organized crime group in Italy because its members are bound by strong blood ties, making it difficult to cultivate informants. Last week, two bombs were found at the main courthouse in Reggio Calabria, in what was widely seen as a message by the ’Ndrangheta to prosecutors trying to dismantle clans.

Mr. Maroni also said that the notion that the ’Ndrangheta had provoked the riots was “one possible hypothesis” that the authorities were examining.

In an interview in La Repubblica on Saturday, Roberto Saviano, the author of the bestseller “Gomorrah,” about organized crime near Naples, called the immigrants in Rosarno courageous. “Immigrants are always braver than we are against the clans,” Mr. Saviano said

Google apologizes to Chinese writers

In Oct. 2008, CWWCS officials revealed about 18,000 titles of books from 570 Chinese writers had been scanned by Google, with authors neither informed nor paid.

Chinese Writers Association (CWA) said on Sunday it had received an apology from Google in the form of a written document.Google admitted in the document which was forwarded to the CWA on Saturday that it had scanned books under Chinese copyright for its online library.The act had caused dissatisfaction among Chinese writers, it said.Google said through the recent talks it realized its communication with the Chinese writers was not good enough and would apologize for it.Chinese books were an integral part of its book search service and would like to settle the dispute with Chinese writers through its negotiations with the China Written Works Copyright Society (CWWCS), the search engine said in the document, Google also promised not to scan the books without authorization from Chinese writers.The company planned to work out a settlement proposal and the framework of a agreement by March this year, the company said.A formal agreement was expected to be reached by June, it added.Yang Chengzhi, an official with CWA, said on Sunday that the association hoped the apology was sincere and the promise would be honored.She said the CWA would not have direct talks with Google but would wait till satisfactory results come out.

In Oct. 2008, CWWCS officials revealed about 18,000 titles of books from 570 Chinese writers had been scanned by Google, with authors neither informed nor paid.According to a list provided by Google at the end of 2009, its on-line library involves some 80,000 categories of Chinese books, ten percent of which were works of 2,600 members of the CWA.The company was working on a complete list of the scanned Chinese books, according to the document.It said the move was unprecedented and the company hoped the Chinese writers could feel its sincerity of settling the issue.On Nov. 18, the CWA issued a notice announcing its determination to defend the writers' copyright.

New Cyrus cylinder pieces had been in Britain

New Cyrus cylinder pieces had been in Britain

Iranian inscription expert Abdolmajid Arfaei says the newly-found pieces of the Cyrus cylinder had been housed in the British Museum. "The pieces have most probably been housed in the museum and only recently recognized as parts of the Cyrus cylinder," Arfaei told ISNA. The British Museum recently announced that some new parts of the cylinder's broken pieces have been found, which might be a clue to some other documents sent by Cyrus the Great to other regions. "If there are any new pieces, then they can provide more information about the contents of the cylinder," Arfaei said. When asked about the theory of Cyrus making 10 cylinders and sending to different territories, Arfaei said, "If there existed more than one cylinder, at least one of them should have been found by now." Head of Iran's Cultural Heritage, Handicrafts and Tourism Organization (ICHTO) Hamid Baqaei announced on Saturday that the British Museum had invited an Iranian team to collaborate on studying the newly-found pieces.

The Cyrus the Great cylinder is inscribed in Babylonian cuneiform with an account by Cyrus II, king of Persia (559-530 BC) and is considered the world's first charter of human rights. The ancient cylinder was scheduled to be given to Iran on loan in September 2009; however, the British Museum backed out of the agreement, citing Iran's post-election unrest. Tehran had earlier said that it would cease cooperation with the British Museum until the cylinder is loaned to the National Museum of Iran. Iran has assured the British side about the safety of the priceless artifac

Bomber Who Killed C.I.A. Officers Appears in Video

Seven were US CIA agents and one was a Jordanian intelligence officer.The attack at Forward Operating Base Chapman in Afghanistan's Khost province was the deadliest against US intelligence officials since the US embassy in Beirut was bombed in 1983.Humam Balawi is said to have been a Jordanian doctor turned double agent, having originally been recruited by the Jordanians to spy on al-Qaeda.His father, Khalil Balawi, said that the man who appeared on the video was definitely his son.Speaking in Jordan, he blamed "American oppression against the Muslim world" for his son's act.

'Blood of our leader'

In the video clip shown on al-Jazeera, the man purported to be al-Balawi says he is sending a message to the "enemies of Islam", who he names as Jordan's intelligence services and the CIA.

Al-Balawi blew himself up at a CIA base in Khost province, Afghanistan

"We say that we will never forget the blood of our leader, Baitullah Mehsud," he says."What remains is to avenge him inside and outside America."The man in the clip, speaking in Arabic, says the Pakistani Taliban leader paid with his life for offering to shelter al-Qaeda leader Osama bin Laden.The man appears to dismiss the idea he himself was in the service of the Jordanians or US, saying that a Muslim jihadist "will not sell his religion".The IntelCenter, a US-based group monitoring extremist sites, said the video had been released by the Pakistani branch of the Taliban.The bombing of the American base was an audacious attack which sent shockwaves through Western intelligence services, the BBC's Orla Guerin in Islamabad reports.So far there has been no comment from the authorities in Pakistan, she says, but the video is bound to increase pressure on them to crush militant groups on their soil who attack Western forces across the border in Afghanistan.

Baitullah Mehsud was killed in a US missile attack in the tribal region of South Waziristan, which borders Afghanistan, in August last year.Two months later, the Pakistani military launched a major offensive in the region.More than 600 people have died in militant attacks in Pakistan since then, most of them believed to be in reprisal for the army's campaign against the Taliban.Correspondents say Hakimullah Mehsud is thought to be in South Waziristan.Forward Operating Base Chapman, a former Soviet military base in Afghanistan, is used not only by the CIA but also by provincial reconstruction teams, which include both soldiers and civilians.The airfield is reportedly used for US drone attacks on suspected militants in neighbouring Pakistan.

---------------------------------

The Pakistani television channel Aaj also broadcast a video, and identified the second man seen in it as Hakimullah Mehsud, the new leader of the Taliban in Pakistan.An eighth person killed in Mr. Balawi’s attack was a Jordanian intelligence officer and distant relative of King Abdullah II of Jordan named Capt. Sharif Ali bin Zeid. He is thought to have been Mr. Balawi’s Jordanian handler who was bringing Mr. Balawi to a meeting of American intelligence officials at the base, Forward Operating Base Chapman in Khost, near the Pakistani border.Before he blew himself up, the bomber had been a popular jihadi writer on Internet Web sites and forums, under the pen name Abu Dujana al-Khorasani. In a statement consistent with comments by Mr. Balawi’s widow, Defne Bayrak, a Turkish journalist living in Istanbul, the man on the video said he would never work for the United States.“The jihadist who follows God’s way does not put his religion up for auction. And the Jihadist who follows God does not sell his religion, even if they put the sun to his right side and the moon to his left side,” he said.Of Baitullah Mehsud, who was killed in August 2009 by a C.I.A. drone airstrike, he said, “We shall take revenge for him in America and outside America. He is a trust on behalf of all refugees, who were sheltered by him.“We will not forget how Emir Baitullah Mehsud used to kiss the hands of the refugees, he used to kiss the hands of the refugees, and this shows how much love he had in his heart for them.”

http://garizo.blogspot.com/search/label/%CE%91%CF%86%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%BD