Αγωγή Οτσαλάν κατά του ελληνικού Δημοσίου
4 Δεκεμβρίου 2008, 20:05
Αγωγή κατά του ελληνικού Δημοσίου κατέθεσε στο διοικητικό Πρωτοδικείο της Αθήνας ο δικηγόρος του Α. Οτσαλάν, Γ. Ραχιώτης, για την παράδοση του Κούρδου ηγέτη στην Τουρκία το 1999, με την οποία ζητεί να του επιδικαστεί "συμβολική αποζημίωση υπέρ του αγώνα του κουρδικού λαού", ύψους 20.100 ευρώ. Στην αγωγή του υποστηρίζει ότι η Ελλάδα αρνήθηκε να τηρήσει τη νομοθεσία για το πολιτικό άσυλο και ότι του έδωσε παραπλανητικές διαβεβαιώσεις, εκθέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή του, με αποτέλεσμα την παράδοσή του στην Τουρκία, όπου έχει καταδικαστεί σε θάνατο και υφίσταται το βασανιστήριο της απομόνωσης.Από το Φεβρουάριο του 1999, ο Οτσαλάν παραμένει κρατούμενος σε απόλυτη απομόνωση στη φυλακή Ιμραλί, ενώ οι τουρκικές Αρχές αρνούνται να του επιτρέψουν να συναντήσει τον Έλληνα δικηγόρο του.
---------------------------------------
(Αναδημοσίευση από την προκήρυξη της 17Ν)
Στη συμφωνία που οδήγησε στη σύλληψη του αγωνιστή Οτζαλάν, η Ελλάδα έπαιξε το ρόλο του «φίλου» που σε παρασύρει στην παγίδα. Το ρόλο αυτό μόνο η Ελλάδα μπορούσε να τον παίξει γιατί μόνο σ' αυτήν είχαν εμπιστοσύνη οι Κούρδοι και το ΡΚΚ.Αυτή βασίστηκε στις πενταροδεκάρες και στην υποστήριξη της πλάκας που παρείχαν τα τελευταία χρόνια οι ελληνικές μυστικές υπηρεσίες στους Κούρδους, που ήταν ένα κλασικό τέχνασμα πρακτόρων για να τους ελέγχουν και για να χρησιμοποιήσουν αυτήν την εμπιστοσύνη την κατάλληλη στιγμή. Αν δεν υπήρχε αυτή η «βοήθεια» ποτέ ο Οτζαλάν δεν θα εμπιστευόταν την ελληνική κυβέρνηση. Αυτά γίνονταν με την κάλυψη της ελληνικής κυβέρνησης και σε γνώση της, υπό τις οδηγίες της CIA και όχι από ανεξέλεγκτα στεγανά της ΕΥΠ. Σ αυτό το παιχνίδι σημαντικό ρολό έπαιξαν άθελα τους και εν αγνοία τους ορισμένα άτομα ειλικρινή μεν αλλά αφελή πούπεσαν θύματα διπλής μανιπουλάτσιας. Απ' τη μια χρησιμοποιήθηκαν για να έρθει ο Οτζαλάν στην Ελλάδα και για να τον στείλουν στη συνέχεια στην Κένυα κι απ' την άλλη για να παίξουν το ρόλο του αποδιοπομπαίου τράγου, του ενόχου που θα καλύψει τους πραγματικούς ενόχους. Ακόμη και αυτός ο πράκτορας της ΕΥΠ Καλιντερίδης επιβεβαιώνει ότι ο Οτζαλάν τηλεφώνησε από τη Ρωσία, στους υπεύθυνους του ΡΚΚ στην Αθήνα για να βρουν το αεροπλάνο που πήγε κι έφερε τον Οτζαλάν. Άρα όλοι, Ελληνική Κυβέρνηση, ΕΥΠ, CIA κλπ. γνώριζαν αρκετές ώρες πριν πατήσει το πόδι του στην Ελλάδα ο Οτζαλάν ότι πρόκειται νάρθει στην Αθήνα και δεν έκαναν τίποτα για να το αποτρέψουν όπως π.χ. έκανε η Ολλανδία. Ας αφήσουν λοιπόν τα παραμύθια ότι φταίνε οι ανεύθυνοι «υπερ-πατριώτες» που έφεραν τον Οτζαλάν. (Το πόρισμα άλλωστε των εισαγγελέων που δημοσιεύτηκε μετά τη σύνταξη του κειμένου μας το επιβεβαιώνει. Ο Σταυρακάκης γνώριζε ότι ο Οτζαλάν πρόκειται νάρθει στην Ελλάδα. Κι είναι εντελώς αδύνατο, για ένα τόσο σημαντικό και κρίσιμο ζήτημα, να έδρασε μόνος του χωρίς να το αναφέρει στην κυβέρνηση και στους αμερικάνους για να πάρει οδηγίες. Ο αρχηγός της ΕΥΠ είναι κράτος κι όχι παρακράτος.) Ο ρόλος της κυβέρνησης Σημίτη που ήταν εξαρχής περισσότερο από ύποπτος έγινε πασιφανής, εξώφθαλμος κι αυταπόδεικτος από τις μαρτυρίες των αυτόπτων μαρτύρων τόσο Κούρδων όσο και Ελλήνων που συμπίπτουν στα βασικά σημεία.Πέρα από τις τρεις Κούρδισες αγωνίστριες τα γεγονότα επιβεβαιώνουν και οι δύο Έλληνες μάρτυρες παρότι αξιωματούχοι του Ελληνικού Κράτους. Οι δύο τελευταίοι, όταν συνειδητοποίησαν το ρόλο που τους υποχρέωναν να παίξουν, παραδίδοντας ουσιαστικά τον Οτζαλάν στους Τούρκους αντέδρασαν, αρνήθηκαν να υπακούσουν στις διαταγές κι αποκάλυψαν με τις αυθόρμητες μαρτυρίες τους από την Κένυα την αλήθεια. Όσες διαφορετικές ενδεχόμενα μαρτυρίες δώσουν σήμερα κάτω από τις φυσιολογικές πιέσεις για να κουκουλώσει η κυβέρνηση την προδοσία λίγη σημασία έχουν, όπως άλλωστε και οι δικαστικές και κοινοβουλευτικές ανακρίσεις. Από όσα κατάγγειλε η Κούρδισα αγωνίστρια Ντιλάν, τρία είναι τα συντριπτικά για την κυβέρνηση Σημίτη στοιχεία που επιβεβαιώνουν και οι Έλληνες μάρτυρες και τα οποία η Κυβέρνηση αδυνατεί μέχρι σήμερα να διαψεύσει. α) Η κυβέρνηση αποφάσισε εν αγνοία του Οτζαλάν, και πληροφορώντας τον εκ των υστέρων να τον στείλει στην Κένυα, β) Η κυβέρνηση Σημίτη έδωσε αλλεπάλληλες διαταγές στους αξιωματούχους της τόσο τον Καλιντερίδη όσο και τον πρέσβυ Κωστούλα να πετάξουν τον Οτζαλάν έξω από την ελληνική πρεσβεία στην Κένυα, γνωρίζοντας ότι έτσι παραδίδονταν στους Τούρκους. γ) Η κυβέρνηση έδωσε το πράσινο φως παραπλανώντας τον Οτζαλάν ακόμη και την ύστατη στιγμή, δίνοντας την εγγύηση της, ότι το σχεδιαζόμενο ταξίδι από την Κένυα ήταν πραγματικό και όχι παγίδα, για να βγει από το έδαφος της ελληνικής πρεσβείας. Κύριος υπεύθυνος της προδοσίας της παράδοσης του Οτζαλάν στους δήμιους του Τούρκους είναι ο πρωθυπουργός Σημίτης, οι υπουργοί της κυβέρνησης του και όχι μόνο οι γνωστοί τρεις, αφού κανένας τους δεν διαχώρισε τις ευθύνες του για την προδοσία παραιτούμενος, όπως και η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Πριν από λίγα χρόνια στη Γαλλία πρώην πρωθυπουργός αυτοκτόνησε για ένα άτοκο δάνειο 30 εκατομμυρίων δραχμών, ενώ στην Ελλάδα της βαθιάς παρακμής ούτε ένας υπουργός δεν τόλμησε όχι να αυτοκτονήσει, αλλά ούτε καν να παραιτηθεί για το άγος της προδοσίας. Υπεύθυνοι είναι ο αρχηγός, οι υπαρχηγοί και οι αρχηγοί διάφορων τομέων της ΕΥΠ και των άλλων ασφαλίτικων μηχανισμών που λειτουργούν εκτελώντας απευθείας τις εντολές των αμερικάνων πρακτόρων της CIA! Οι τελευταίοι σαν αποδέκτες των αναφορών έλεγχαν πλήρως τις κινήσεις των ανθρώπων του ΡΚΚ στην Ελλάδα και των πραγματικών ή μη συμπαθούντων τους διοχετεύοντας κανονικά όσες πληροφορίες έκριναν σκόπιμο στην τουρκική ΜΙΤ δηλαδή σ' αυτούς που επιβουλεύονται την εδαφική ακεραιότητα της χώρας. Τέλος και σε ένα άλλο επίπεδο υπάρχουν ευθύνες για ορισμένα στελέχη του ΡΚΚ στην Ελλάδα, χωρίς να εννοούμε τις τρεις Κούρδισσες αγωνίστριες. Ορισμένοι από δαύτους, που συναγελάζονται με τους διάφορους πράκτορες της ΕΥΠ επί χρόνια, επιτρέποντας τους να τους ελέγχουν, δεν είναι δυνατόν να μην είχαν αντιληφθεί τα παιχνίδια που παίζονταν και στην καλύτερη περίπτωση ευθύνονται για εγκληματική αμέλεια και ανεπάρκεια. Νομίζουμε ότι το ΡΚΚ θα πρέπει να ερευνήσει σοβαρά το ζήτημα, να πάρει κάποια μέτρα γιατί αλλιώς φοβόμαστε ότι θα δεχτεί και άλλα χτυπήματα.
Η επιχείρηση της σύλληψης στην Κένυα οργανώθηκε από τη CIA με συμμετοχή αμερικανών, ισραηλινών, κενυατών που συνέλαβαν τον Οτζαλάν και τον παρέδωσαν στους Τούρκους. Παρότι ο εντοπισμός των κινήσεων του Οτζαλάν γινόταν και μέσω της παρακολούθησης των τηλεφώνων κινητών ή σταθερών των στελεχών του ΡΚΚ και του περίγυρου των συμπαθούντων στην Αθήνα και στην Ευρώπη, με τους οποίους επικοινωνούσε, αυτό δεν σημαίνει ότι η σύλληψη του επιτεύχθηκε χάρη σ' αυτήν. Η τηλεφωνική παρακολούθηση σε περιπτώσεις σαν κι αυτήν μόνο δευτερεύοντα και βοηθητικό χαρακτήρα μπορεί να έχει. Ο έλεγχος των κινήσεων του Οτζαλάν γινόταν με την κλασική μέθοδο της παρουσίας κοντά του πρακτόρων, Ευρωπαίων αρχικά, Ελλήνων μετά τη Ρωσία, που με πρόσχημα την προστασία του, έλεγχαν όλες τις κινήσεις του και τις ανέφεραν λεπτομερώς στις υπηρεσίες τους. Αν δεν υπήρχαν αυτοί οι πράκτορες κι αν ο ίδιος ο Οτζαλάν δεν είχε επιλέξει την προσπάθεια πολιτικής διεθνοποίησης στην Ευρώπη του κουρδικού ζητήματος, ο Οτζαλάν θα μπορούσε πολύ εύκολα να τους είχε ξεφύγει και νάχε εξαφανιστεί, παρά τις τηλεφωνικές παρακολουθήσεις. Κι επειδή αναπτύσσεται τελευταία μια ολόκληρη μυθολογία γύρω απ' τις φοβερές συνέπειες πούχει η συνεχής ηλεκτρονική παρακολούθηση των πάντων μέσω παγκόσμιου δικτύου δορυφόρων και των άλλων υπερσύγχρονων τηλεπικοινωνιακών κέντρων και σταθμών, μέσω των οποίων ο Μεγάλος Αδελφός εντοπίζει τα πάντα εν τη γεννέσει τους και τα εξουδετερώνει πάραυτα, όπως έγινε και με τον Οτζαλάν, θ' αναφέρουμε εν συντομία τα εξής: Σύμφωνα με στοιχεία του αμερικάνικου τύπου τα τελευταία 15 χρόνια έχουν γίνει στον κόσμο πάνω από 1500 σοβαρές βίαιες αντιαμερικανικές ενέργειες με πάνω από 1000 νεκρούς αμερικάνους αξιωματούχους, χωρίς να συγκαταλέγονται σ' αυτές απλές μολότοφ ή μικρές βόμβες σε αμερικάνικες τράπεζες, εταιρείες κλπ. Μόνο σε μια βομβιστική ενέργεια στη Βυρητό στα μέσα της δεκαετίας του 80, είχαμε περίπου 350 αμερικάνους πεζοναύτες νεκρούς. Απ' όλες αυτές τις ενέργειες οι αμερικάνοι μέχρι σήμερα έχουν εξιχνιάσει μόνο 5-6 ενώ από τους ελάχιστους συλληφθέντες είναι πολύ αμφίβολο αν έστω 2 ή 3 είναι οι πραγματικοί δράστες. Κανένας βέβαια δεν έχει συλληφθεί για την ενέργεια της Βυρητού. Σ' αυτό το σημείο θ' ανοίξουμε μια μικρή παρένθεση για να ευχαριστήσουμε την υπουργό των εξωτερικών των ΗΠΑ Ολμπράιτ για την ειλικρίνεια της. Οι πρόσφατες κυνικές δηλώσεις της αναφορικά τόσο με το Ιράκ όσο και με το Κόσοβο και τη Σερβία σύμφωνα με τις οποίες ή αποδεχόσαστε το μη διαπραγματεύσιμο σχέδιο μας υπακούοντας στις εντολές μας ή σας βομβαρδίζουμε, μόνοι μας ή με όποιον συμφωνεί, έπεισαν και τον τελευταίο δύσπιστο αυτής της χώρας για το ποιος είναι ο τρομοκράτης των λαών. Αν λάβουμε λοιπόν υπόψη μας ότι οι Αμερικάνοι έχουν αναγάγει τον αγώνα ενάντια στην παγκόσμια «τρομοκρατία» σε βασική προτεραιότητα, ότι διαθέτουν υπερσύγχρονο εξοπλισμό, άφθονο έμψυχο υλικό, τεράστια κονδύλια, υποστήριξη πάσης φύσης, τις εθνικές αστυνομίες υπό τις διαταγές τους. Ότι δεν διστάζουν να καλλιεργούν το μαζικό χαφιεδισμό με τις ναζιστικού τύπου επικηρύξεις. Ότι από την άλλη οι αντιιμπεριαλιστικές οργανώσεις που αντιστέκονται, έχουν πενιχρότατα μέσα, τεράστιες δυσκολίες, οικονομικά προβλήματα, ενώ πολλοί από τους αγωνιστές τους, κυρίως στη Μέση Ανατολή, τους είναι γνωστοί, αφού οι αμερικανοί τους είχαν εκπαιδεύσει για να τους στείλουν στο Αφγανιστάν να πολεμήσουν τους Σοβιετικούς και όταν αυτοί ξύπνησαν έστρεψαν τα όπλα εναντίον τους. Ότι παρόλα αυτά αδυνατούν να τους εντοπίσουν και να τους συλλάβουν, τότε το συμπέρασμα βγαίνει αβίαστα, αφού ο απολογισμός είναι συντριπτικός για τους πλανητάρχες.Η αποτυχία και η ανικανότητα σε όλο της το μεγαλείο. Δεν νομίζουμε να υπάρχει προηγούμενο στην ιστορία, τόσο άνισης πάλης ανάμεσα στην εξουσία και τους καταπιεζόμενους με τόσο απογοητευτικά αποτελέσματα γι' αυτήν. Αποτελέσματα που διαψεύδουν πανηγυρικά τα παραμύθια περί των ηλεκτρονικών δικτύων και των δορυφόρων που ελέγχουν τα πάντα και δείχνουν ότι η περίπτωση μας δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. (Είχαμε συντάξει αυτό το κείμενο όταν δημοσιεύτηκαν οι πληροφορίες περί λίστας ονομάτων μελών της 17Ν που έχουν στα χέρια τους οι αμερικάνοι πράκτορες. Αυτές επιβεβαιώνουν όσα γράφαμε, ότι είναι του ίδιου επίπεδου, αν όχι χειρότεροι από τα σαΐνια που μας ακούμπαγαν 15 χρόνια πριν. Μία και μόνη απάντηση έχουμε. Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα.)
Η προδοσία Οτζαλάν ρίχνει νέο άπλετο φως στα γεγονότα στα Ίμια. Αν τα εξετάσουμε σήμερα μέσα απ' αυτό το πρίσμα θα εντοπίσουμε ύποπτες συμπτώσεις και παραλληλισμούς που οδηγούν σε γενικότερα θλιβερά συμπεράσματα για τη λειτουργία και τη φύση του σημερινού ελληνικού κράτους. Αναλογία ανάμεσα στις κυβερνητικές ψευδολογίες για ό,τι έγινε στα Ίμια και την «επιστροφή στην προτεραία κατάσταση» και τις παιδαριώδεις ανοησίες της επίσημης κυβερνητικής εκδοχής για τη σύλληψη του Οτζαλάν. Ανάμεσα στην απουσία και στις δύο περιπτώσεις, σοβαρού ενιαίου πολιτικό-στρατιωτικού κέντρου διαχείρησης της κρίσης, ανεξάρτητου, με ξεκάθαρη γραμμή και στην ύπαρξη πολλών «υπευθύνων» που διαχειρίζονταν την υπόθεση παράλληλα, σε στενή επαφή με τους αμερικάνους, λειτουργώντας έτσι σαν ανεύθυνα άτομα «παρεούλας» που εκτελούν εντολές και που ενδιαφέρονται μόνο για το πώς θα ρίξει ο ένας την ευθύνη στον άλλο. Ανάμεσα στο γεγονός ότ,ι και στις δύο περιπτώσεις οι αμερικάνοι λειτούργησαν ουσιαστικά σαν κέντρο εξουσίας διαχείρησης της κρίσης κι επέβαλαν τις εντολές τους. Ανάμεσα στις συνέπειες της ελληνικής παράδοσης άνευ όρων στα Ίμια (Μαδρίτη, στρατηγεία του ΝΑΤΟ, S300 στην Κύπρο) και τις κλιμακούμενες σήμερα απειλές και διεκδικήσεις του τούρκικου επεκτατισμού αλλά και των αμερικάνων. Ανάμεσα στον Καλεντερίδη (και τον πρέσβυ Κωστούλα) και τον τότε αρχηγό ΓΕΕΘΑ Λυμπέρη που αντέδρασαν και οι δύο, με διαφορετικό βέβαια τρόπο, στην εφαρμογή της προδοτικής αμερικάνικης γραμμής. Ανάμεσα στον Ναξάκη και το δήμαρχο Καλύμνου στο ρόλο των... «ενόχων». Ανάμεσα στον Ναξάκη και τον Λυμπέρη στο ρόλο των «τουρκοφάγων», που... προσπαθούν να οδηγήσουν την Ελλάδα σε πόλεμο με την Τουρκία. Ανάμεσα στην προβολή και στις δύο περιπτώσεις ατόμων, πραγματικών ή υποτιθέμενων εθνικιστών με σκοπό την απαξίωση του λόγου όσων αμφισβητούν την κυβερνητική εκδοχή. Σύμφωνα με αυτήν την πρωτότυπη κι εκσυγχρονιστική λογική ο ελληνικός λαός δεν θάπρεπε να γράψει μερικές απ' τις λαμπρότερες σελίδες της πρόσφατης ιστορίας του, θάπρεπε να λιποτακτήσει και να μην πολεμήσει ενάντια στην Ιταλική επίθεση του 40 κι ούτε να στρατευθεί μαζικά στη μεγάλη Πατριωτική Αντίσταση στη διάρκεια της κατοχής αφού το σύνθημα του ΟΧΙ το είχε ρίξει ο φασίστας δικτάτορας Μεταξάς. Και τίποτε δεν είναι πιο αηδιαστικό από το φαινόμενο ορισμένων πρώην σταλινικών και μη, που αφού σταδιοδρόμησαν πολιτικά εκμεταλλευόμενοι αυτήν τη μεγάλη Πατριωτική αντίσταση και τις αξίες και οφείλουν την πολιτική τους ύπαρξη σ' αυτήν σήμερα φτύνουν, με το περιβόητο ήθος που τους διακρίνει, αυτές τις αξίες. Αναλογία ανάμεσα στις δύο παρόμοιες χυδαίες εκστρατείες, αντάξιες ενός Γκέμπελς με τις οποίες οι εξωνημένοι δημοσιογράφοι αλλά και κυβερνητικά στελέχη δεν διστάζουν να χαρακτηρίζουν όσους αποκαλύπτουν την αλήθεια σαν «υπερπατριώτες», «πολεμοκάπηλους», «Τουρκοφάγους» και τους πρωταγωνιστές ανοιχτά ή καλυμμένα, πράκτορες ακόμη και της Μοσάντ. Οι πρωταγωνιστές αυτοί όμως δεν είναι τυχαία ή περιθωριακά πρόσωπα. Ήταν απ' τους ικανότερους και πλέον έμπιστους αξιωματικούς του κράτους, αφού τον μεν Λυμπέρη είχε επιλέξει η κυβέρνηση για αρχηγό ΓΕΕΘΑ, στον δε Καλεντερίδη είχε αναθέσει μια από τις σοβαρότερες μυστικές αποστολές. Το γεγονός λοιπόν ότι τα πλέον έμπιστα στελέχη του κρατικού μηχανισμού στις κρίσιμες στιγμές κάνουν ανυπακοή κι αρνούνται να υπακούσουν στις εντολές της πολιτικής ηγεσίας (τα ίδια ισχύουν και για τον πρέσβυ Κωστούλα παρότι αυτός δεν βρισκόταν στην κορυφή), αποκαλύπτει ότι το σημερινό ελληνικό κράτος δεν μπορεί να λειτουργήσει στοιχειωδώς στις κρίσιμες περιστάσεις, ότι έχει καταρρεύσει, ότι έχει επέλθει βαθιά ρήξη ανάμεσα στους αξιωματούχους του. Η ανυπακοή δεν είναι προσωπική αδυναμία των στελεχών αλλά αντίθετα δείχνει δύναμη αφού η παραβίαση της πειθαρχίας είναι έγκλημα καθοσιόσεως για τους επαγγελματίες στρατιωτικούς. Προέρχεται από τη βαθιά πεποίθηση τους ότι η πολιτική ηγεσία και οι συγκεκριμμένες εντολές της δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα του ελληνικού Κράτους-Εθνους όπως θάπρεπε, αλλά τα συμφέροντα αυτών που διατάζουν δηλαδή των αμερικανών και ειδικότερα στις δυο περιπτώσεις Ίμια-Οτζαλάν τα συμφέροντα και των Τούρκων στρατοκρατών. Η ανυπακοή αυτή που δεν μπορούσαν να προβλέψουν οι εγκέφαλοι της συνωμοσίας Οτζαλάν, ξέσκισε και τον τελευταίο διάτρητο μανδύα του κράτους αποκαλύπτοντας τη γύμνια του αντί για τον εκσυγχρονισμό του. Προκάλεσε τον πανικό της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης και τις παλινωδίες των αμερικανών. Οι τελευταίοι αφού οργάνωσαν τη συνωμοσία έσπευσαν εκ των υστέρων ν' αναστηλώσουν κάπως τη βαριά τσακισμένη εικόνα του ελληνικού κράτους προσφέροντας την υπηρεσία στην κυβέρνηση Σημίτη της επιτυχούς μεταφοράς των τριών κουρδισών από το Ναϊρόμπι στην Αθήνα παρ' ότι τις θεωρούν «τρομοκράτισες». Ενώ η πρώτη συνειδητοποιώντας ότι αυτή η κατάσταση είναι το ισχυρότερο κίνητρο για τους Τούρκους στρατοκράτες για ένα θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο (και όχι για γενικευμένο πόλεμο) στο οποίο βρισκόμαστε πλησιέστερα από ποτέ άλλοτε από το 1974. Στο οποίο με ένα κράτος υπό κατάρρευση, οι Τούρκοι πιθανότατα θα κάνουν περίπατο, ενώ καμμία ελληνική κυβέρνηση δεν θάντεχε τις πολιτικές συνέπειες του. Συσπειρώθηκε κι έσπευσε μέσω των πολιτικών εκπροσώπων της, από τους βαρώνους της ΝΔ και το Μητσοτάκη, τους αντισημιτικούς πασόκους, μέχρι τους Κυρκοθεοδωράκηδες να προσφέρει αμέριστη πολιτική στήριξη, σε μια κυβέρνηση στιγματισμένη από μια καραμπινάτη προδοσία που κινδύνευε να καταρρεύσει παταγωδώς εν μια νυκτί και που είναι καταδικασμένη ούτως ή άλλως να καταρρεύσει. Η κυβέρνηση Σημίτη πρέπει να παραμείνει και άρα... δεν έχει διαπράξει προδοσία αφού κανένας πολιτικός χώρος δεν θέλει να αναλάβει την ευθύνη των νέων παραχωρήσεων κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας στις οποίες οδηγούν οι κλιμακούμενες απειλές και απαιτήσεις των Τούρκων στρατοκρατών και των αμερικάνων και ο διαλυμένος κρατικός μηχανισμός. Με τη σιωπηρή λοιπόν συμφωνία όλων το καμμένο πια χαρτί Σημίτης θα το στύψουν μέχρις εσχάτων πριν το πετάξουν στα σκουπίδια κι έρθουν οι επόμενοι που θα παρουσιαστούν σαν μη υπεύθυνοι για τα τετελεσμένα γεγονότα που αποδέχτηκαν και τις συμφωνίες που υπέγραψαν οι προηγούμενοι.
Το διαλυμένο κράτος που αποκάλυψε η συνωμοσία Οτζαλάν δεν είναι αποτέλεσμα λανθασμένων χειρισμών ή παραλείψεων αλλά είναι απόρροια της φύσης του σημερινού ελληνικού κράτους, της θεμελιώδους αντίφασης που το χαρακτηρίζει. Ενώ υποτίθεται ότι βασίζεται στον εθνισμό και όχι στον εθνικισμό, που όπως εξηγήσαμε πέρσυ, ακόμη και σήμερα αποτελεί το θεωρητικό και πρακτικό βάθρο της πολιτικής οργάνωσης της κοινωνίας και των διεθνών σχέσεων, σύμφωνα με τον οποίο το Κράτος-Εθνος και όχι η Ευρωπαϊκή Ένωση ή το ΝΑΤΟ έχει καθήκον να υπερασπίζεται τα κυριαρχικά του δικαιώματα όταν αυτά απειλούνται, εντούτοις παραιτείται απ' αυτό, λειτουργώντας σαν κράτος υποτελές, σαν προτεκτοράτο. Όντας έτοιμο να προβεί σε παραχωρήσεις σε θεμελιώδη ζητήματα που αφορούν τα κυριαρχικά του δικαιώματα, υπακούοντας τυφλά σε εντολές ξένων κέντρων, λειτουργώντας σαν εθνικός μειοδότης. Η αναβάθμιση της Τουρκίας στο ρόλο της περιφερειακής μεσαίας στρατιωτικής δύναμης, χωροφύλακα της Δύσης στην περιοχή έχει σαν λογική συνέπεια τη δυτική υποστήριξη της στρατοκρατικής Τουρκίας, τη συνεχή κλιμάκωση των διεκδικήσεων της σε βάρος της χώρας αλλά και την εκμετάλλευση αυτής της απειλής από την Δύση για να πετύχει δικές της ρυθμίσεις στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, στο Αιγαίο ακόμη και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Έτσι η υποτέλεια του ελληνικού κράτους στη Δύση, η τυφλή υποταγή της πολιτικής ηγεσίας στις εντολές των αμερικάνων παίρνει καθαρά προδοτικό χαρακτήρα αφού σημαίνει συνειδητή παράδοση και στις τουρκικές απαιτήσεις. Αν αντί του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση βρίσκονταν η ΝΔ, τόσο στα Ίμια όσο και στο ζήτημα Οτζαλάν θαχαμε χοντρικά τους ίδιους χειρισμούς με τα ίδια αποτελέσματα. Η τούρκικη απειλή δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Είναι μόνιμη καθημερινή πραγματικότητα που κλιμακώνεται από το 1974. Στα εικοσιπέντε χρόνια της μεταπολίτευσης οι δύο πολιτικές δυνάμεις που μοιράστηκαν τη διακυβέρνηση της χώρας, δεκατέσσερα χρόνια το ΠΑΣΟΚ και έντεκα η ΝΔ απέτυχαν παταγωδώς να την αντιμετωπίσουν και αντίθετα με τις συνεχείς υποχωρήσεις τους την γιγάντωσαν. Απέτυχαν να χαράξουν κάποια συνεπή και σταθερή στρατηγική αντιμετώπισης της, σταθμίζοντας τα αντικειμενικά γεωστρατηγικά δεδομένα.Η απουσία αυτής της στρατηγικής (στρατηγική που δεν σημαίνει γενικευμένο πόλεμο όπως έχουμε εξηγήσει επανειλημμένα, όπως θέλει ο μόνιμος εκφοβιστικός εκβιασμός) οδήγησε μια πολιτική του «βλέποντας και κάνοντας», στην αδυναμία εκμετάλλευσης των περιστάσεων ακόμη κι αν αυτές είναι ευνοϊκές, όπως με το κουρδικό, οπού και εδώ η Τουρκία βγαίνει κερδισμένη. Σε μια πολιτική παραπαίουσα ανάμεσα στα βαυκαλήματα των εγγυήσεων των συνόρων από τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, την Ευρωπαϊκή Ένωση, την ΟΝΕ και τις συνεχείς άτακτες υποχωρήσεις υπό το κράτος του πανικού. Σε μια πολιτική διαρκούς Μονάχου που δεν αποτρέπει αλλά οδηγεί σε σύγκρουση, αποθρασύνοντας τους Τούρκους. Κι είναι ένα ακόμη δείγμα βαθιάς παρακμής της ελληνικής κοινωνίας το γεγονός ότι αυτή η ανιστόρητη πολιτική χαρακτηρίζεται ρεαλιστική και όσοι την υποστηρίζουν ρεαλιστές. Ο Τσάμπερλεν ρεαλιστής! Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι να παρουσιάζεται το παρόν και το άμεσο μέλλον της χώρας ζοφερό. Να επικρέμαται πάνω από το κεφάλι του διαλυμένου ελληνικού κράτους η δαμόκλειος σπάθη του θερμού επεισοδίου και η προοπτική νέων σοβαρών παραχωρήσεων που θ' αναγκαστεί ν' αποδεχτεί η κυβέρνηση με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Είναι στο επικοινωνιακό επίπεδο, να προετοιμάζεται ο λαός, από τους «δημοσιογράφους», την πολιτική και δικαστική εξουσία και να καλείται να ξεσκεπάσει και να καταδικάσει τους υπεύθυνους αυτών των δεινών, τους ενόχους, όχι τους πραγματικούς δηλαδή την προδοτική πολιτική ηγεσία, αλλά τους αποδιοπομπαίους τράγους, τους... ανεύθυνους «υπερπατριώτες». Σύμφωνα μ' αυτήν την λαμπρή θεωρία υπεύθυνος της υποταγης της Αθήνας στο Φίλιππο και της απώλειας της ελευθερίας της, δεν ήταν οι Αισχίνηδες και τα άλλα μέλη του μακεδόνικου κόμματος πολλούς από τους οποίους είχε εξαγοράσει τόσο στην Αθήνα όσο και σε άλλες πόλεις ο Φίλιππος για να εμποδίσουν την αντίσταση εναντίον του αλλά ο Δημοσθένης. Αυτός ο ανεύθυνος που ζητούσε όχι μόνο την Ολυνθοποίηση της πολιτικής ζωής της Αθήνας αλλά και την αποστολή αθηναϊκού στρατεύματος για την άμυνα της Ολύνθου. Αυτός ο πολεμοκάπηλος, υπερπατριώτης που ζητούσε... να χρησιμοποιηθούν τα θεωρικά δηλαδή τα δημόσια χρήματα που δίνονταν από την Αθήνα στους πολίτες για την παρακολούθηση των θεατρικών παραστάσεων σε στρατιωτικούς σκοπούς για την αντιμετώπιση του Φιλίππου. Το διαλυμένο κράτος της υποτέλειας που οδηγεί σε ανοιχτές προδοσίες έχει φτάσει στα όρια του. Το πολιτικό του προσωπικό έχει χρεωκοπήσει στα μάτια της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού όπως το επιβεβαιώνει πλήθος γεγονότων από τις δημοσκοπήσεις μέχρι τις πρόσφατες αυθόρμητες λαϊκές εκδηλώσεις αλληλεγγύης στον Κουρδικό λαό που έγιναν ενάντια στη θέληση του και παρά το λυσσαλέο πόλεμο του. Τίποτε δεν μπορεί να γίνει μέσα από τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα. Απαραίτητη προϋπόθεση για οποιαδήποτε ριζική αλλαγή που σήμερα προβάλλει επιτακτικά είναι η λαϊκή κινητοποίηση κι οργάνωση στη βάση κι έξω απ' αυτά όπως συνέβη στην Ιστορία του τόπου, όποτε αυτός βρέθηκε σε βαθιά κρίση.
Εκφράζουμε τη βαθιά μας θλίψη για τη σύλληψη του λαοπρόβλητου ηγέτη του Κουρδικού λαού, προέδρου του ΡΚΚ Οτζαλάν. θλίψη που γίνεται μεγαλύτερη από τον προδοτικό ρόλο που έπαιξε η κυβέρνηση Σημίτη σ' αυτήν. Στέλνουμε θερμό αγωνιστικό χαιρετισμό στους αγωνιστές του ΡΚΚ που αγωνίζονται στο Κουρδιστάν ενάντια στον τουρκικό φασισμό κι εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας, μαζί με τον ελληνικό λαό στον σκληρά δοκιμαζόμενο Κουρδικό λαό.
Αθήνα 8-3-99 / Ε.Ο. 17 ΝΟΕΜΒΡΗ
---------------------------------------------------
PKK leader Ocalan sues Greece over Turkish capture
Jailed leader of the terror organization PKK, Abdullah Ocalan, is seeking compensation from Greece for having failed to prevent his capture by Turkish intelligence nearly a decade ago, a Greek justice source said on Thursday. Acting for Ocalan, Greek lawyer Yiannis Rahiotis has filed a compensation claim of 20,100 euros (25,500 dollars), alleging that the Greek state betrayed him after offering assurances of safety, the source told AFP. The leader of the terror !! (Hurriyet's opinion..)organization PKK is currently serving life sentence in a prison in Turkey. On the run from Turkish agents, Ocalan hid in Athens for two days in January 1999 before being helped by Greek intelligence to flee to Kenya, where he was arrested by Turkish agents with the aid of U.S. intelligence. Three Greek ministers were sacked over the affair at the time and 13 people including Ocalan were later put on trial over his illegal entry, which proved a diplomatic disaster for Greece. The PKK is listed as a terrorist group by Ankara and much of the international community, including the EU and the United States.
Jailed leader of the terror organization PKK, Abdullah Ocalan, is seeking compensation from Greece for having failed to prevent his capture by Turkish intelligence nearly a decade ago, a Greek justice source said on Thursday. Acting for Ocalan, Greek lawyer Yiannis Rahiotis has filed a compensation claim of 20,100 euros (25,500 dollars), alleging that the Greek state betrayed him after offering assurances of safety, the source told AFP. The leader of the terror !! (Hurriyet's opinion..)organization PKK is currently serving life sentence in a prison in Turkey. On the run from Turkish agents, Ocalan hid in Athens for two days in January 1999 before being helped by Greek intelligence to flee to Kenya, where he was arrested by Turkish agents with the aid of U.S. intelligence. Three Greek ministers were sacked over the affair at the time and 13 people including Ocalan were later put on trial over his illegal entry, which proved a diplomatic disaster for Greece. The PKK is listed as a terrorist group by Ankara and much of the international community, including the EU and the United States.
