Σελίδες

Κυριακή 26 Ιανουαρίου 2014

Alea jacta est

Εδώ και βδομάδες οι δημοσκοπήσεις φλερτάρουν στην ιδέα ότι ο Συριζα θα είναι πρωτο κόμμα. Μάλιστα δε παγιώνεται αυτή η πεποίθηση και αυτό ρίχνει βαριά την σκιά του στα καθεστωτικά κόμματα που κυβερνούν.   O Ρουβικώνας περάστηκε, η διαφορα υπερ του ΣΥΡ καβατζώθηκε. Αυτό το κρίσιμο σημείο είναι ο "οριζοντας  των γεγονότων" για τα κυβερνόντα κόμματα, Μετά από αυτό δύσκολα τα πράγματα μπορουν να ανατραπουν εκλογικά. Απλά συνεχίζουν να καταρρέουν προς τα μέσα με μία εξουθενωτική εσωστρέφεια.
[Ουαί τοις ηττημένοις]...φωνάζει ο Γαλάτης Βρένος στους Ρωμαίους όταν επιβάλει τους δικούς του όρους για τα λύτρα που απαιτεί. Στην πολιτική, η ψυχολογία για μία επερχόμενη νίκη ή επερχόμενη ήττα,  είναι τις περισσότερες φορές αυτό που καθορίζει  και το αποτέλεσμα. Η επερχόμενη νίκη συσπειρώνει , ανεβάζει το ηθικό, εντείνεται η προσπάθεια, κάνει τους ψηφοφόρους να παίρνουν απόφαση να σε υποστηρίξουν, διότι όπως είναι γνωστό " ο πελάτης θέλει να αγοράζει από πλούσιους" ή "ο ψηφοφόρος θέλει να είναι με τους νικητές".  Αντίθετα η "παράσταση ήττας" δημιουργεί διαλυτικά φαινόμενα , αδρανοποιεί, δημιουργεί γκρίνια, αποστασίες, τελικά δημιουργεί ήττα.    

Σάββατο 25 Ιανουαρίου 2014

Vae victis - οὐαὶ τοῖς ἡττημένοις

Η ορμή του ΣΥΡΙΖΑ προκαλεί αναταράξεις στα κόμματα της γύρω περιοχής.
Tης Αγγελικής Σπανού

Την επόμενη Πέμπτη θα συνεδριάσει η Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ, που βρίσκεται σε πλήρη αναστάτωση λόγω των δημοσκοπήσεων που δείχνουν ότι το κόμμα τους έχει υποχωρήσει στη δεύτερη θέση. Την ίδια ώρα, οι βουλευτές της ΝΔ παρακολουθούν αμήχανοι τις κόντρες των υπουργών Χ. Αθανασίου - Ν. Δένδια για την απόδραση Ξηρού και Άδ. Γεωργιάδη - Κ. Χατζηδάκη για την πώληση μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων στα σούπερ μάρκετ, τους ενοχλεί ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Αθ. Τσαυτάρης και του επιτίθενται, δεν πολυκαταλαβαίνουν γιατί στηρίζουν τόσο πολύ τον Ευ. Βενιζέλο, ενώ έχουν κουραστεί να στοχοποιούν για την οικονομική πολιτική τον Γ. Στουρνάρα χωρίς αποτέλεσμα. Η αγωνία για το πολιτικό τους μέλλον κυριαρχεί, ο φόβος για ένα κακό εκλογικό αποτέλεσμα λειτουργεί διαλυτικά, προβλέψεις για τη διάρκεια ζωής της παρούσας κυβέρνησης δεν είναι εύκολες και ο χρόνος που περνάει δεν φέρνει την πολυπόθητη επιβεβαίωση του success story που έχει εξαγγελθεί. Και μέσα σε όλα αυτά, ο Νικήτας Κακλαμάνης εμφανίζεται αποφασισμένος να διεκδικήσει το Δήμο Αθηναίων με ή χωρίς χρίσμα, δηλαδή προαναγγέλλει αντάρτικο.

Παρασκευή 24 Ιανουαρίου 2014

40 more maps that explain the world

40 more maps that explain the world

Maps seemed to be everywhere in 2013, a trend I like to think we encouraged along with August's 40 maps that explain the world. Maps can be a remarkably powerful tool for understanding the world and how it works, but they show only what you ask them to. You might consider this, then, a collection of maps meant to inspire your inner map nerd. I've searched far and wide for maps that can reveal and surprise and inform in ways that the daily headlines might not, with a careful eye for sourcing and detail. I've included a link for more information on just about every one. Enjoy.
1. Where the world's people live, by economic status
Data source: Oak Ridge National Laboratory, World Bank. (David Whitmore, John Grimwade / National Geographic)
Data source: Oak Ridge National Laboratory, World Bank. (David Whitmore, John Grimwade / National Geographic)
Those dots represent people: the brighter the dot, the more people. The color shows their country's average income level: blue is richest and yellow is poorest. I want to start with this map because it's a reminder that the world is first and foremost made up of people; to me, the best maps are primarily about showing us people, not politics or geography. It's also a way of looking at the divisions in the world other than by political borders; that's a theme we'll come back to. (One caveat to this map: it doesn't show economic variations within countries, just the national averages.)

2. How humans spread across the world
Click to enlarge. (New Scientist)
Click to enlarge. (New Scientist)
Human beings first left Africa about 60,000 years ago in a series of waves that peopled the globe. This map shows where those waves of migration went and when they occurred (the "40K" over Europe means humans arrived there about 40,000 years ago). You can see that humans have the most history in the Middle East, India and of course Africa itself (the map does not show the much longer history of migration within Africa). We are relative newcomers to the Americas, one of the reasons it has not until very recently been as densely populated as other parts of the world.

3. When the Mongols took over the known world
(Wikimedia commons)
(Wikimedia commons)
The Mongol conquests are difficult to fathom. Although their most important technology was the horse, they conquered much of the known world from China to Europe, a series of wars that killed tens of millions of people, then a substantial chunk of the world's population. The Mongols also established what may well have been the largest empire in history until the British surpassed them six long centuries later. It's difficult to understate how much we still feel their impact today; the country we know of today as Iraq has never fully recovered from the 1258 sacking of Baghdad, which until then had been a center of global wealth and knowledge.

Πέμπτη 23 Ιανουαρίου 2014

T80 to KIEV

http://garizo.blogspot.gr/2013/12/blog-post_5.html




Ukraine crisis: a 'geostrategic game' of the West, most notably US - expert


Ukraine crisis: a 'geostrategic game' of the West, most notably US - expert


A huge crowd of demonstrators has surrounded the US embassy in the Ukrainian capital of Kiev, protesting against Washington’s meddling in the country’s internal affairs. That’s according to local media reports. The event was organized by Kievans for Clean City, a new pro-government activist group which opposes violence in downtown Kiev. Russian Foreign Minister Sergei Lavrov warned that the situation in Ukraine was getting out of control, calling for dialogue between all the parties. Marcus Papadopoulos, Publisher/Editor of Politics First and Russia First magazinesб talked with the Voice of Russia about the evolving crisis in Ukraine.

Τετάρτη 22 Ιανουαρίου 2014

Κολλάτος για ΕΕ..

Πέμπτη 16 Ιανουαρίου 2014

Nigel Farage MEP, Leader of the UK Independence Party (UKIP)

Farage: We Are Now Run By Big Business, Big Banks and Big Bureaucrats

 

-------------------------
 Nigel Farage destroys the EU president 

Δευτέρα 13 Ιανουαρίου 2014

Ο ΒΛΑΣΗΣ ΡΑΣΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΠΑΡΤΗ

Αφού εξόντωσαν λοιπόν την φρουρά της πόλεως και τον αρχηγό της Πτολεμαίο τον Χρυσέρμου, κάτω από τις ζητωκραυγές και τις προσευχές του φοβισμένου πλήθους, οι 14 εκείνοι Σπαρτιάτες παρήλασαν υπερηφάνως με τα ξίφη στα χέρια στους κεντρικούς δρόμους της Αλεξανδρείας, φωνάζοντας στους Αλεξανδρινούς ότι είναι πλέον ελεύθεροι από την τυραννική εξουσία των Πτολεμαίων. Όμως το δουλικό πλήθος τίποτε δεν έκανε επί μία ολόκληρη ημέρα, από το να τους ραίνει με άνθη και να ψάλλει άσματα που τους εχαιρέτιζαν σαν... «μεσσίες». Αφού έχασε τον χρόνο του με αυτούς τους άθλιους ανθρώπους, ο Κλεομένης προσεπάθησε να επιτεθεί στις φυλακές για να αποκτήσει τουλάχιστον κάποιους ανθρώπους που θα ήθελαν να πολεμήσουν για την ελευθερία τους, αλλά ήταν πλέον αργά γιατί ό,τι είχε απομείνει από τη φρουρά της πόλεως τώρα είχε παραταχθεί εμπρός από τις φυλακές. 

Στο τέλος της ημέρας, επέστρεψε και ο στρατός του Πτολεμαίου από την Κάνωβο και στο άκουσμά του, το δουλικό και φοβισμένο πλήθος των χειροκροτητών εισήλθε πανικόβλητο στα σπίτια του. Μόνοι οι 14 Σπαρτιάτες έμειναν απέναντι σε έναν ολόκληρο στρατό και αποφάσισαν να μην επιτρέψουν να ηττηθούν ή να συλληφθούν, επιλέγοντας εκείνο που οι Στωϊκοί, τους οποίους τόσο εθαύμαζε ο Κλεομένης, απεκάλουν «εύλογον αναχώρησιν».

Τετάρτη 8 Ιανουαρίου 2014

Οταν η μικρή Μολδαβία βάζει τα γυαλιά στο Υπουργείο διοικητικής απορυθμισης

Οταν η μικρή Μολδαβία βάζει τα γυαλιά στο Υπουργείο διοικητικής απορυθμισης



Η Μολδαβία είναι η 2η χώρα που έχει εισαγάγει το  ηλεκτρονικό Apostille. !! Δηλαδή οι κρατικές υπηρεσίες εκδίδουν το Apostille σαν μια απλή εκτυπωση με όλα τα απαραίτητα στοιχεία, το έγγραφο έχει επάνω τον κωδικό προσβασης και ελέγχου του , Ουτε σφραγίδες ούτε υπογραφές ουτε δημόσιοι υπάλληλοι να κάθονται σε βολικές καρέκλες και να βάζουν σφραγίδες. 

Ολα αυτα όμως είναι αχρηστα στο Ελλαδιστάν, το Ελλαδιστάν που έχει πάρει ένα σκασμό λεφτά και επιδοτήσεις για την ηλεκτρονική διοίκηση και λοιπά κουραφέξαλα. 
Ετσι λοιπόν οι εν Ελλάδι κάτοικοι από την Μολδαβία όταν θέλουν να χρησιμοποιήσουν έγγραφα που τους ζητάει η Ελληνική πολιτεία, μαθαίνουν ότι η αρμόδια υπηρεσία μεταφράσεων του ΥΠΕΞ δεν έχει συννενοθεί με το αλλο αναρμόδιο υπουργείο Διοικητικής απορύθμισης και δεν δέχονται τις ηλεκτρονικά εκδιδόμενες θεωρήσεις.. Γιατί ?
Μα γιατί όπως εξηγούνε με έμφαση .. δεν υπάρχουν original σφραγίδες και υπογραφές.!! Και όμως δεν μπορουν ούτε να διανοηθούν οι εν Ελλάδι καρεκλοκένταυροι ότι όπως έχει ορισθεί και από την Ευρωπαική ένωση - αρκεί να μπουν στην σελίδα > αυτή < και να βάλουν τους κωδικούς που αναγράφει επάνω το Ηλεκτρονικά εκδιδόμενο apostille και να εξακριβώσουν την γνησιότητα του εγγράφου, εφόσον εμφανίζεται στην ηλεκτρονική σελίδα του Υποργείου της Μολδαβίας. H Mολδαβική πρεσβεία έχει ενημερώσει το Υπουργείο Εξωτερικών με σχετικό Verbal Note από τον Οκτώβριο. Η ύπαρξη του εγγράφου επιβεβαιώνεται από τις Ελληνικές αρχές,,, αλλά έχει χαθεί κάπου μεταξύ των υπουργείων.

Bεβαίως γύρω από το Υπεξ υπάρχουν δηκηγορικά γραφεία που θεωρούν τις βεβαιώσεις !!(με το αζημείωτο ) εφόσον μπάινουν στην Μολδαβική εφαρμογή on line, πράγμα που αδυνατουν να κάνουν !! οι μόνιμάδες υπάλληλοι του μεταφραστικού του ΥΠΕΞ.. 
(Η ηλεκτρονική διακυβέρνηση μας έφαγε, περαστικά μας λοπόν.. )

Παρασκευή 3 Ιανουαρίου 2014

"Παράσταση Νίκης" .. το πλέον διαδραστικό εργαλείο μαζικού επηρεασμού συνειδήσεων.

"Παράσταση Νίκης" ..  το πλέον διαδραστικό εργαλείο  μαζικού επηρεασμού συνειδήσεων. 

[Η παράσταση νίκης είναι όρος που χρησιμοποιείται από τις εταιρείες δημοσκοπήσεων όταν αναφέρονται στις απαντήσεις των ερωτώμενων στο "ποιος νομίζετε ότι θα νικήσει;" Ουσιαστικά περιγράφει το τι νομίζουν οι ερωτώμενοι για τις προθέσεις των άλλων, σε αντιδιαστολή με τις δικές τους προθέσεις και προτιμήσεις, που αντικατοπτρίζονται στις απαντήσεις στο ερώτημα "τι θα ψηφίσετε;"]

[Ουαί τοις ηττημένοις].  φωνάζει ο  Γαλάτης Βρένος στους Ρωμαίους όταν επιβάλει τους δικούς του όρους για τα λύτρα που απαιτεί. 

Στην πολιτική, η ψυχολογία για μία επερχόμενη νίκη ή επερχόμενη ήττα,  είναι τις περισσότερες φορές αυτό που καθορίζει  και το αποτέλεσμα. 

Η επερχόμενη νίκη συσπειρώνει , ανεβάζει το ηθικό, εντείνεται η προσπάθεια, κάνει τους ψηφοφόρους να παίρνουν απόφαση να σε υποστηρίξουν, διότι όπως είναι γνωστό " ο πελάτης θέλει να αγοράζει από πλούσιους" ή "ο ψηφοφόρος θέλει να είναι με τους νικητές". 

Αντίθετα η "παράσταση ήττας" δημιουργεί διαλυτικά φαινόμενα , αδρανοποιεί, δημιουργεί γκρίνια, αποστασίες, τελικά δημιουργεί ήττα.

Το μυστικό της νίκης της Σπαρτιατικής φάλαγγας που ήταν αήττητη, τις περισσότερες δε φορές χωρίς μάχη ή  με μικρές αψιμαχίες, ήταν ακριβώς αυτό. Η φήμη τους για το αήττητο, η παράσταση νίκης. Η γνώση του αντιπάλου ότι έχουν να κάνουν με κάποιους οι οποίοι είναι εκπαιδευμένοι και δεν πρόκειται να υποχωρήσουν. Αυτή η φήμη τελικά τους έκανε αήττητους, φήμη που  επικράτησε μέχρι να την ανατρέψει ο Αλκιβιάδης,  και ο Πελοπίδας πολύ αργότερα.

Είναι λοιπόν φανερό το αποτέλεσμα της ανάδρασης που προκαλεί η κοινοποίηση κάποιας δημοσκόπησης περί παράστασης νίκης. Δεν πρόκειται για αποτελέσματα του τι ψηφίζω αλλά το νομίζω ότι ψηφίζουν οι άλλοι. Και αυτό ακριβώς .. το τι νομίζω για τους άλλους είναι αυτό που ακούω από τα ΜΜΕ (γιατί ενώ για τον εαυτό μου ξέρω ... για τους άλλους τα μαθαίνω μόνο από τα ΜΜΕ). 
Έτσι λοιπόν  γίνεται φανερό το αποτέλεσμα αυτού του άθλιου διαδραστικού εργαλείου των ΜΜΕ που αφού έχουν την δυνατότητα να "σε πληροφορήσουν για τους άλλους" .. μετά σε ρωτάνε .. τι νομίζεις ότι ψηφίζουν οι άλλοι .. και μετά ανακοινώνουν με τυμπανοκρουσίες τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης. Αυτά δε τα αποτελέσματα είναι που διαμορφώνουν και επηρεάζουν τελικά τις συνειδήσεις και τελικά το αποτέλεσμα.  
Ας είναι λοιπόν πολύ προσεκτικοί όσοι αναπαράγουν νέα και ειδήσεις .. περί "παράστασης νίκης" 


σχετικό>>

To σύνδρομο Down.. και ο 25Ευρος Γεωργιάδης

To σύνδρομο Down.. και ο 25Ευρος Γεωργιάδης
Είναι προφανές ότι ο 25ευρος υπουργός υγείας ότι όχι μόνο δεν είναι ρατσιστής αλλά θεωρεί τα παιδιά με σύνδρομο Down , ευλογία θεού. 


Έτσι μόνο εξηγείται το ότι ο ΕΟΠΥΥ  διέγραψε από τις  συνταγογραφούμενες  εξετάσεις αίματος το τεστ ΠΑΠΕΪ , με το οποίο στον 4ο μήνα της εγκυμοσύνης οι γυναίκες  μπορούν να διαπιστώσουν αν το έμβρυο πάσχει από σύνδρομο Down (σύνδρομο το οποίο σήμερα έχει ανέβει στο 1% του πληθυσμού !!)


Έτσι στο Έλενα η εξέταση αίματος κοστίζει 75 Ευρώ. Δεν το συζητάμε για τα ιδιωτικά κέντρα βέβαια..

Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου 2013

Παλαιά και νέα αλαζονεία


Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

[ Όταν στην αυλή του Λουδοβίκου XIV ξέσπασε η διαμάχη μεταξύ των αρχαίων και των σύγχρονων, ο ποιητής Boileau, επηρεασμένος από τον Οράτιο και υπερασπιστής της πρωτοκαθεδρίας των αρχαίων κλασικών, έγραφε: «Στρεφόμαστε προς τα αρχαία πρότυπα για να απελευθερωθούμε από τις δουλείες της σύγχρονης εποχής». Τον ίδιο 17ο αιώνα ο Ρακίνας, φίλος του Boileau, σημείωνε στην εισαγωγή της «Ιφιγένειας εν Αυλίδι»: «Το γούστο του Παρισιού είναι όμοιο με το γούστο της κλασικής Αθήνας»– παραθέτω από μνήμης, οπότε ζητώ συγγνώμη για ενδεχόμενες ακυριολεξίες. Ο Σουίφτ γράφει ένα μικρό σατιρικό αριστούργημα με τίτλο «Η μάχη των βιβλίων». Εκεί, χρησιμοποιώντας έναν παλιό μύθο, παρομοιάζει τους σύγχρονους συγγραφείς με αράχνες που χτίζουν με τα ίδια τα υλικά του οργανισμού τους, ενώ τους κλασικούς της Ελλάδας και της Ρώμης με μέλισσες, που τρυγούν τον πλούτο τους από τη φύση. Ο πιο γνωστός αντίπαλος των «αρχαίων» στη Γαλλία ήταν ο Corneille και ο ισχυρότερος η Γαλλική Ακαδημία, η οποία υποστήριζε πως η πολιτεία του Λουδοβίκου είναι η αρτιότερη όλων των εποχών, κατά συνέπεια και τα πνευματικά της αγαθά τα πλουσιότερα. Γι’ αυτόν τον σκοπό, στο κάτω κάτω την είχε ιδρύσει ο Ρισελιέ.

Παλιές ιστορίες της παλιάς Ευρώπης, θα μου πείτε. Ιστορίες όμως που συνόδευσαν την πορεία της ευρωπαϊκής ηπείρου και τη σημάδεψαν παράλληλα με τις πορείες των μεγάλων στρατών, από τις λεγεώνες του Καίσαρα μέχρι τα τεθωρακισμένα της Βέρμαχτ. Ιστορίες που συμπυκνώνονται στο απλό ερώτημα: είναι ο ευρωπαϊκός πολιτισμός, ο σύγχρονος της κάθε εποχής, μεγαλύτερος από την ευρωπαϊκή ύπαρξη; Ποιες είναι οι σχέσεις της δημιουργίας με τα πρότυπά της; Σε όλα τα επίπεδα εννοείται, από την καλλιτεχνική δημιουργία ώς την πολιτική πράξη. Ιστορίες που θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν στην αποτίμηση της υπαρξιακής κρίσης που περνάει σήμερα η Ευρώπη αν η δημοκρατική αλαζονεία του 21ου αιώνα δεν ήταν πιο σαρωτική και απ’ αυτήν που χαρακτήριζε τους αυλικούς του Βασιλιά Ηλιου.

Η οικοδόμηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης στηρίχτηκε στη δύναμη της αλαζονείας. Στη βεβαιότητα ότι η σύγχρονη δημοκρατία είναι το αρτιότερο πολίτευμα όλων των εποχών, με αποτέλεσμα να καταντήσει ένα ιδεολόγημα το οποίο ψάχνει οξυγόνο για να ζήσει. Στην πίστη ότι τα ευρωπαϊκά έθνη έχουν αφήσει τις συγκρούσεις τους στο παρελθόν, κατά συνέπεια η ένωση που οικοδομούν έχει ξεπεράσει τις κρίσεις εκδίδοντας προδιαγραφές, διατάγματα και ό,τι άλλο απαιτεί η «διακυβέρνηση» – πολύ θα ήθελα κάποιος να μου εξηγήσει τη διαφορά της «κυβέρνησης» από τη «διακυβέρνηση», που στα αυτιά μου ακούγεται σαν μια κυβέρνηση χωρίς πολιτικές προτάσεις. Στην πεποίθηση πως η ευρωπαϊκή δύναμη στον σύγχρονο κόσμο είναι τέτοια που της επιτρέπεται να αφήσει τον πολιτισμό της στα μουσεία και στις βιβλιοθήκες, ώστε να μην προκαλεί, προκειμένου να φτιάξει αυτήν την πολιτισμική κουρελού που ακούει στο όνομα «πολυπολιτισμική» κοινωνία. Αφήστε τα πρότυπα στα μουσεία για να τα θαυμάζουν οι τουρίστες και την κλασική σκέψη στις βιβλιοθήκες για να την ξεσκονίζουν οι διάφοροι ειδήμονες. Οσο για τον χριστιανισμό, προς Θεού, μπορεί να συνόδευσε την ευρωπαϊκή ιστορία από την εποχή της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, μπορεί στην Πολωνία να συμμετείχε ενεργά στην κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος, όμως δεν χρειάζεται να αναφερόμαστε σ’ αυτόν για να μη θίξουμε τους αλλόθρησκους. Μη λέτε καλά Χριστούγεννα. Να λέτε «καλές γιορτές» και «χρόνια πολλά».

Το αποτέλεσμα είναι ορατό διά γυμνού οφθαλμού. Μια τεράστια πολιτική και οικονομική ένωση, η οποία έχει ξεχάσει τους λόγους για τους οποίους είναι ένωση. 

Σάββατο 28 Δεκεμβρίου 2013

The curse of oil and Sudan - the Sudan split, the Salva Kiir, the George Clooney .. and the Chinese factor..

Δεν είναι  πολλά χρόνια πριν που ο George Clooney είχε επιστρατευτεί από τις γνωστές κυβερνητικές Μ.Κ.Ο (NGOs) για να "ευαισθητοποίσει την παγκόσμια κοινή γνώμη για την κακοδιοίκηση του Σουδαν και την ανθρωπιστική καταστροφή που συνέβαινε στο Darfour.  Παράλληλα το ΝΑΤΟ όπλιζε και καθοδηγούσε το αποσχιστικό κίνημα του Ν Σουδάν το Sudan People's Liberation Army (SPLA)  . Γιατί αυτός ο ξαφνικός πόνος του George για το Darfur ? οπαρακάτω χάρτης είναι χαρακτηριστικός και λέει όλη την αλήθεια ..

Ακριβώς στα νέα σύνορα που  ήθελε να χαράξει το ΝΑΤΟ υπήρχε το πετρέλαιο , ανατολικά του Darfur. Ετσι η ανθρωπιστική κρίση στο Darfur χρησιμοποιήθηκε σαν προσχημα για ετοιμαστει η διεθνής κοινή γνώμη για την διχοτόμηση του Σουδαν , πράγμα που έγινε  μετα πολλών επάινων και τυμπανοκρουσιών από την Δύση. Η διχοτόμηση έγινε το 2011 με βάση φυλετικά και θρησκευτικά δεδομένα , δηλαδή τον Αραβικό/ μουσουλμανικό βορά και την ον Αφρικανικό/ Χριστιανο- Πρεσβυτεριανό Νότο. Με αυτο τον τρόπο οι Δυτικοί θέλαν ανακόψουν την διείσδυση της Κίνας που ήδη είχε συμφωνίες προμήθειας πετρελάιου με το Χαρτούμ, εφόσον θεωρούσαν τον νέο πρόεδρο του Νότου Salva Kiir ποιό εύκολα διαχειρίσιμο. Τα πράγματα όμως δεν εξελίχθηκαν και τόσο καλα διότι :>>
1. Ο Salva Kiir άρχισε αμέσως τα παρε δωσε πάλι με τους Κινέζους..

2. Σαν πρώην στρατιωτικός  δεν ήταν και τόσο αποτελεσματικός στην πολιτική διαχείρηση  με αποτελεσμα την υπαρξη μεγάλης διαφθοράς και αανποτελεσματικότητας

3. Το Σουδαν (Χαρτουμ) , μπήκε σε διασυνοριακές διεκδικήσεις με σκοπό τον έλεγχο των  κοιτασμάτων γύρω από την περιοχή του ABYEI  και  το Heglig, με αποτέλεσμα εναν χαμηλής έντασης πόλεμο που όμως στοιχησε χιλιαδες θύματα και εκτοπισμένους
 >>>>>> read more

Τρίτη 24 Δεκεμβρίου 2013

Οι τελευταίες μέρες της Πομπηίας

Του Γιώργου Αλεξάτου

Στο κέντρο της Αθήνας ντύνουν τα δέντρα με μάλλινα.

Ο γιος της Λάτση γιορτάζει με εισαγόμενη στρίπερ που ήρθε επί τούτου με ιδιωτικό αεροπλάνο.

Στο Κολλέγιο, εκεί που απολύθηκε η καθηγήτρια γιατί έπιασε τον γιο του Σαμαρά να αντιγράφει, απαγορεύτηκε προγραμματισμένη θεατρική παράσταση, επειδή αναφερόταν στις ταξικές αντιθέσεις.

Στα ρεβεγιόν που θα πραγματοποιηθούν σε πολυτελή ξενοδοχεία η τιμή του δείπνου κατ' άτομο θα κυμανθεί μεταξύ 400 και 1.000 ευρώ.

από τον μπάρμπα Κώστα στον Τσουκαλά


Εκεί που κρεμάγαν οι κλέφτες τ' άρματα κρεμούν οι γύφτοι τα νταούλια
Βιοι πραγματικά παράλληλοι,  ζωές που δεν τέμνονται πουθενά

[..Ο συντοπίτης του και συγχωριανός του Χατζηρεπάνης εξιστορούσε: «Μας ήρθε παράξενο το 1924, όταν ο Κώστας Λουλές, το πλουσιόπαιδο, όπως τον λέγαμε τότε, γράφτηκε στη Φιλαρμονική του Τυρνάβου και έπαιζε τύμπανο. Μπήκε εκεί γιατί ήταν ο μόνος χώρος που μαζεύονταν οι νεολαίοι και ήθελε να τους μιλήσει για το Κόμμα..]

Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου 2013

When Afghanistan Had Hopes for the Future

This is how it was in Afganistan 50 years ago , before wars and the today US and NATO occupation drag the country to the stone ages.
Αλλη μία απόδειξη ότι τα πράγματα μπορούν να πισωγυρίσουν. Να πως ήταν το Αφγανιστάν πριν 50 χρόνια , την δεκαετία 1950-60 πριν οι πόλεμοι και σημερινή Αμερικανο-Νατοική κατοχή ρίξουν την χώρα στην λίθινη εποχή. (πηγή: http://izismile.com )

και όμως όλες οι παρακάτω φωτογραφίες είναι από το Αφγανιστάν!!



Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου 2013

Dalal Mughrabi

Dalal Mughrabi

Dalal Mughrabi (Arabicدلال المغربي‎, Dalāl al-Muɣrabīca. 1959 – 11 March 1978) was a Palestinian militant who was a member of the Fatah faction of the Palestine Liberation Organization (PLO) and participated in the 1978Coastal Road massacre in Israel. The attack resulted in the death of 38 Israeli civilians, including 13 children.[1]Mughrabi and nine or ten other militants were also killed in the course of the operation.[2][3] She has been hailed as a martyr and a national hero among Palestinians,[4][5] while in Israel she is seen as a terrorist.
Mughrabi was born and raised in the Palestinian refugee camp of Sabra in BeirutLebanon.[6] Her father's family home prior to the 1948 Palestine war was in JaffaPalestine. Her mother was Lebanese.
Originally educated as a nurse, Dalal Mughrabi decided to devote her life to politics when the Lebanese Civil Warbroke out in 1975. She joined Fatah and began working within the organization's communications service. She took part in the fighting against the Syrian army in the mountains southeast of Beirut when Syrian forces entered Lebanon in 1976 to assist the Phalangists and their allies. In 1977 she completed a three-month training course attaining her the rank of lieutenant. She was offered a post in Italy by Fatah as political officer working at the PLO office, but she declined choosing instead a military career.[7]

Τρίτη 17 Δεκεμβρίου 2013

Μόνον "Εσχες" .. το από "πόθεν.." άλλη δουλιά

οι 300 που πόνεσαν τους φτωχούς Ελληνες.
Δεν έτυχε - πέτυχε. Για να είσαι βουλευτής  πρέπει να είσαι πλούσιος .. και αν δεν είσαι γίνεσαι..
(οι σπάνιες εξαιρέσεις απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα)

Δευτέρα 16 Δεκεμβρίου 2013

Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 2013

Catalan independence

Catalan independence












The Catalan independence or separatism (Catalan: Independentisme català; Eastern Catalan: [indəpəndənˈtizmə kətəˈɫa], Western Catalan: [independenˈtizme kataˈla]) movement is a political movement, derived from Catalan nationalism, which supports the independence of Catalonia or theCatalan countries from Spain and France. Support for Catalan independence is based on the thesis from the 19th century that Catalonia is a nation, derived from contemporary political and cultural ideology based on the history of Catalonia, the Catalan language and Catalan traditions.[1][2]
The beginnings of the separatism can be traced back to the early 20th century, when some organisations and political parties started demanding full independence of Catalonia from Spain.[3]During the following years, and mainly because of the Franco regime's oppression of Spanish andCatalan people and culture, the movement gained more sympathizers.[citation needed] More recently, there has been a substantial increase in the number of people who openly consider themselves independentists, which led to massive demonstrations with more than 1 million participants claiming the self-determination right for Catalonia,[4] and non-binding and unofficial referendums in municipalities around Catalonia. Although the ruling party (pro-independence) lost some deputies in the parliament of Catalonia because of the austerity cuts,[5] after 2012 elections, the majority of the parliament in Catalonia is favorable to conducting a referendum of independence, and 55% of it is composed of openly separatist parties. TheEstelada flag, in its blue and red versions, has become its main symbol.
History
On the left, Francesc Macià, leader of ERC and President of Catalonia between 1931 and 1933
Some Catalan separatist authors[who?] argue that first precedents of support for Catalan independence may date back as far as 1640, with the unsuccessful first Catalan Republic after the Reaper's War, and subsequently during the War of the Spanish Succession. However, in the modern sense, the first political parties which started defining themselves as pro-independence[6] were created between the 1920s and the 1930s in Spanish Catalonia. The main separatist party created at this time was Estat Català[6] and its branch called Bandera Negra. Estat Català evolved into the new party Esquerra Republicana de Catalunya, although some of its members refused it and remained faithful to the original Estat Català, now a minor party.
After the Spanish Civil War, members of Estat Català and Nosaltres Sols founded the Front Nacional de Catalunya which became the main pro-independence party. However, one might argue that the modern Catalan pro-independence movement was actually born in the 1960s with the Partit Socialista d'Alliberament Nacional (PSAN). Since then, the pro-independence movement has assumed a mostly left-wing political trend and has often shifted its focus from "independence for Catalonia" to "independence for the 'Catalan Countries'".
By the 1970s, the PSAN split into several factions, and many other groups appeared, including the armed organization Terra Lliure. In the 1980s, the Moviment de Defensa de la Terra (MDT) became the major pro-independence political group but this too became divided by the end of the decade. During the 1990s, existing political parties such as Esquerra Republicana de Catalunya and the linguistic-national initiative Crida a la Solidaritat progressively evolved towards a more pro-independence stance.

Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2013

Εδώ γελάνε... (Γεωργιανές σημαίες στην αντικυβερνητική συγκέντρωση στο ΚΙΕΒΟ)!




Για το ποιοι συμμετέχουν , είναι χαρακτηριστική η φωτό από την συγκέντρωση όπου εμφανίζονται Γεωργιανές σημαίες (προφανώς σε ένδειξη υποστήριξης προς τους Τιμοσένγκο / Γιουτσένκο για την αποστολή όπλων στην Γεωργία στο πόλεμο της Γεωργίας ενάντια στην Οσσετία)

----------------------------------------------------------------------------------------

'If petition against Yanukovych gathers 100,000 signatures people might have to wait for month for official response from White House' - expert


'If petition against Yanukovych gathers 100,000 signatures people might have to wait for month for official response from White House' - expert
Download audio file
A new petitions is calling for Obama to levy sanctions on Ukraine. The petition was posted on the White House website and is urging the Obama Administration to impose personal sanctions on Ukrainian President Viktor Yanukovych and the country’s cabinet of ministers. The move was triggered by Kiev’s decision to suspend its European Union integration drive. The sudden reversal is seen as a major triumph for Russia’s long-running efforts to limit Western influence in the region. Moscow has long been pushing Ukraine to join the Russian-led Customs Union, which also comprises Kazakhstan and Belarus. The Voice of Russia discussed it with Leonid Shmatenko, Research Fellow and Teaching Assistant in International Law at Heinrich Heine University in Düsseldorf.